هیچ محصولی در سبد خرید نیست.
زمان مطالعه2 دقیقه
می پسنـدم0
اندازه متن12
برای رسیدن به اهدافمان در زندگی، چه کوچک و چه بزرگ، نیاز به یک نقشه داریم. به این نقشه، برنامهریزی میگویند. برنامهریزی به ما کمک میکند تا بدانیم از کجا شروع کنیم، چه مراحلی را باید طی کنیم و در نهایت به کجا برسیم.
**انواع برنامهریزی**
برنامهریزی را میتوان به شکلهای مختلفی انجام داد:
* **برنامهریزی کوتاهمدت:** این نوع برنامه برای کارهای روزانه یا هفتگی است. مثلاً برنامهریزی برای مطالعه در طول یک هفته یا انجام کارهای روزانه.
* **برنامهریزی میانمدت:** این برنامه برای یک دوره طولانیتر، مثلاً چند ماه یا یک سال است. مانند برنامهریزی برای قبولی در یک آزمون مهم یا پسانداز برای یک سفر.
* **برنامهریزی بلندمدت:** این برنامه برای آیندهای دورتر، مثلاً پنج سال یا بیشتر است. مانند برنامهریزی برای خرید خانه، انتخاب شغل یا برنامهریزی برای بازنشستگی.
**مراحل اصلی برنامهریزی**
برای ایجاد یک برنامه خوب، معمولاً این قدمها را دنبال میکنیم:
۱. **تعیین هدف:** اول باید دقیقاً بدانیم چه میخواهیم. هدف ما باید روشن و قابل اندازهگیری باشد.
۲. **بررسی امکانات:** ببینیم چه منابعی در اختیار داریم. چقدر زمان، پول یا انرژی داریم؟ همچنین باید موانع احتمالی را نیز در نظر بگیریم.
۳. **ایدهپردازی و انتخاب راهحل:** راههای مختلفی برای رسیدن به هدف پیدا میکنیم و سپس بهترین و عملیترین راه را انتخاب میکنیم.
۴. **تعیین مراحل اجرا:** برنامه کلی را به کارهای کوچک و قابل مدیریت تقسیم میکنیم. مشخص میکنیم که هر کار را چه زمانی و چگونه انجام دهیم.
۵. **اقدام و بررسی:** حالا نوبت اجرای برنامه است. در حین اجرا، پیشرفت خود را بررسی میکنیم و اگر لازم بود، برنامه را اصلاح میکنیم تا مطمئن شویم در مسیر درست قرار داریم.
با دنبال کردن این مراحل، میتوانیم برای آینده خود نقشهای دقیق بکشیم و شانس موفقیتمان را به طور چشمگیری افزایش دهیم.
برنامهریزی یعنی کارهای مهم زندگی را از قبل مشخص کنیم و آنها را به ترتیب اهمیت مرتب کنیم. در حقیقت، با برنامهریزی ما کارها، امکانات و وقت خود را طوری مدیریت میکنیم تا به خواستههایی که داریم برسیم. این کار باعث میشود دیگر نگران رویدادهای آینده نباشیم و با آرامش بیشتری زندگی کنیم. در این نوشته، همراه شما هستیم تا با هم بررسی کنیم که برنامهریزی چه فوایدی در زندگی روزمره ما دارد.
برنامهریزی یک فرآیند پویا و خلاق است که راه رسیدن به خواستههایمان را برای ما مشخص میکند. مانند یک نقشه راه عمل میکند تا با برداشتن قدمهای مطمئن و آگاهانه، به سمت هدفی که در نظر داریم حرکت کنیم.
برنامهریزی به ما کمک میکند تا چیزهای مهم زندگیمان را اولویتبندی کنیم و کنترل بهتری روی زندگی خود داشته باشیم. وقتی کارهایمان را به درستی اولویتبندی کنیم، تصمیمهای بهتر و منطقیتری میگیریم.
مهمترین فایده برنامهریزی این است که به خواستههایمان میرسیم. همچنین با برنامهریزی میتوانیم پیشبینی کنیم چه مشکلاتی ممکن است سر راهمان قرار بگیرد و از قبل برای رفع آنها چارهای بیندیشیم.
با برنامهریزی، مدیریت زمان را یاد میگیریم و میآموزیم چگونه از منابعی مانند پول، زمان، اطلاعات و امکانات به شکل درست استفاده کنیم.
برنامهریزی باعث میشود از سردرگمی نجات پیدا کنیم، عادتهای بد را کنار بگذاریم، ارادهمان قوی شود، نقاط قوت و ضعف خود را بشناسیم و استرس کمتری داشته باشیم.
به طور خلاصه، ما سه گونه برنامهریزی داریم.
برنامهریزی کوتاهمدت، برای رسیدن به خواستههایی است که میخواهیم در یکی دو روز آینده به آنها برسیم.
برنامهریزی برای دورههای چندماهه یا حتی چندهفتهای آینده، به ما کمک میکند تا به خواستههای خود دست پیدا کنیم.
این نوع برنامهریزی، به دلیل زمان نسبتاً طولانیاش، به شکیبایی و استقامت زیادی نیاز دارد.
سختی کار بسته به هدفی که دنبال میکنیم متفاوت است، اما در هر صورت باید با persistence و تلاش مستمر همراه باشد.
آخرین روشی که میخواهیم معرفی کنیم، برنامهریزی بلندمدت است. این نوع برنامهریزی معمولاً برای اهداف بزرگتر و کلیتر به کار میرود و نیازمند آن است که آینده را در ذهن خود تصور کنیم. گاهی این اهداف به خاطر زمان زیادی که برای رسیدن به آنها لازم است، شبیه رویا به نظر میرسند؛ اما افرادی هم هستند که با پشتکار و تلاش فراوان، به این آرزوهای دور و دراز خود دست پیدا میکنند.
با این حال، برای محقق کردن یک هدف بلندمدت، اغلب لازم است از برنامههای کوتاهمدت استفاده کنیم. مثلاً اگر آرزو داریم در کنکور رتبهٔ تکرقمی کسب کنیم، باید از سال دهم با برنامهریزیهای کوتاهمدت مانند مطالعهٔ منظم، شرکت در آزمونهای آزمایشی و موارد مشابه، راه خود را آغاز کنیم.
یک برنامهریزی خوب، مثل یک نقشه راه عمل میکند و مسیر درست زندگی را به ما نشان میدهد. چنین برنامهای ویژگیهای مهمی دارد.
اولاً باید واضح و مشخص باشد. یعنی دقیقاً بدانیم برای چه هدفی برنامه ریختهایم. هر هدف متفاوتی، نیاز به یک برنامه جداگانه دارد. علاوه بر این، برنامه ما باید واقع بینانه و قابل دستیابی باشد.
برنامه و هدفی که انتخاب میکنیم، باید برای بهبود زندگی ما باشد و با ارزشها و آرزوهایمان هماهنگی داشته باشد.
اگر برنامهریزی ما بلندمدت است، باید انعطافپذیر باشد تا وقتی عادتها یا شرایط زندگیمان تغییر کرد، بتواند پاسخگوی نیازهای جدید باشد.
این برنامه و هدف باید با تواناییهای ما هماهنگ باشد. درست است که باید به اهداف بزرگ فکر کرد، اما باید با خودمان هم صادق باشیم. اگر انجام برنامه از توان ما خارج باشد، در نهایت در مقطعی از زمان آن را رها میکنیم و این موضوع باعث ناامیدی و کاهش اعتماد به نفس ما میشود.
برای اینکه به خواستههایتان برسید، لازم است پیش از هر کاری، یک نقشهٔ دقیق و حسابشده بریزید.
چگونگی تهیه، گسترش و اجرای این نقشه، از اصلیترین نکات در موفقیتِ برنامهریزی است.
ابتدا باید یک هدف روشن و ارزشمند برای خودتان انتخاب کنید. پس از مشخص کردن هدف، داشتن یک طرح عملی برای دستیابی به آن ضروری است.
در این طرح، ما تواناییهای خود، زمان در دسترس، منابع موجود و امکانات مورد نیاز را بررسی کرده و یادداشت میکنیم. سپس آن را به مرحلهٔ عمل درآورده و اجرا میکنیم.
بهتر است برای موفقیت، برنامهریزی منظمی در زندگی روزمره داشته باشیم تا کمکم به یک عادت همیشگی تبدیل شود. درست است که برنامهریزی رسیدن به هدف و موفقیت را در آینده صددرصد تضمین نمیکند، اما تضمینی است برای جلوگیری از شکستهای پیشرو. شاید با برنامهریزی و فکر کردن پیش از عمل، به صددرصد هدف نرسیم، اما مطمئناً به نودونه درصد آن دست خواهیم یافت.
