تحقیق در مورد سندروم دست بی قرار و سندروم پای بی قرار

حتماً نام سندروم پای بی‌قرار را شنیده‌اید، اما شاید کمتر کسی در مورد نوع مشابه آن که دست‌ها را درگیر می‌کند، چیزی بداند. این دو شرایط، که گاهی با هم ظاهر می‌شوند، باعث ایجاد احساسات ناخوشایند و غیرقابل کنترلی در پاها یا دست‌ها می‌شوند.

افرادی که با این سندروم دست و پنجه نرم می‌کنند، معمولاً در اندام‌های خود احساس سوزن سوزن شدن، گزگز، خارش، کشش یا حتی درد دارند. این حس ناخوشایند آن‌ها را مجبور می‌کند که دائماً پاهای خود را تکان دهند یا با دست‌هایشان کاری انجام دهند. جالب اینجاست که این علائم معمولاً در زمان‌های استراحت، به خصوص شب‌ها و هنگام دراز کشیدن، بدتر می‌شوند. حرکت دادن پا یا دست، این احساسات را به طور موقت کاهش می‌دهد.

این مشکل می‌تواند باعث اختلال در خواب شبانه شود و در نتیجه، فرد در طول روز احساس خستگی و کم‌انرژی بودن داشته باشد. اگرچه دلیل اصلی این سندروم به طور کامل شناخته نشده است، اما به نظر می‌رسد عوامل ژنتیکی و همچنین سطح آهن بدن در ایجاد آن نقش داشته باشند.

خوشبختانه راهکارهایی برای مدیریت این شرایط وجود دارد. ایجاد تغییراتی در سبک زندگی، مانند پرهیز از کافئین، داشتن برنامه ورزشی منظم و سبک، و رعایت بهداشت خواب می‌تواند بسیار کمک‌کننده باشد. در برخی موارد نیز پزشک ممکن است داروهایی را برای کاهش علائم تجویز کند. اگر فکر می‌کنید شما یا یکی از نزدیکانتان به این سندروم مبتلا هستید، بهترین کار این است که با یک پزشک مشورت کنید تا راهنمایی‌های لازم را دریافت کنید.

در این مطلب، با بیماری سندروم پاهای بی‌قرار آشنا خواهید شد. در ادامه این مطلب همراه ما باشید.

سندروم دست بی قرار

سندروم دست بی‌قرار یک مشکل عصبی بلندمدت است که در آن، فرد کنترل حرکت یک یا هر دو دست خود را از دست می‌دهد. در این حالت، شخص در دستانش احساس ناخوشایندی مانند گزگز، خارش یا سوزش دارد و برای کاهش این حس، به طور ناخودآگاه دستش را تکان می‌دهد. این حرکات غیرارادی گاهی ممکن است باعث آسیب به لباس فرد یا وسایل اطراف او شود.

گاهی فرد حتی متوجه نیست که چه حرکاتی انجام می‌دهد؛ یعنی این عمل کاملاً خارج از کنترل و اراده او رخ می‌دهد.

دلایل مختلفی می‌توانند در بروز این بیماری نقش داشته باشند، از جمله: عوامل ارثی، کم‌خونی، صدمه به مغز، بیماری‌های مزمن مانند نارسایی کلیه، دیابت، التهاب مفاصل و مشکلات سیستم عصبی محیطی. همچنین مصرف قهوه و مواد حاوی کافئین نیز از عوامل مؤثر هستند.

این بیماری معمولاً در افراد مسن و سالمند شایع‌تر است.

سندروم پای بی قرار

این مشکل در پاها هم دیده می‌شود و به آن سندرم پای بیقرار یا آر ال اس می‌گویند. در این حالت، فرد در پاهای خود احساس سوزش یا گزگز ناخوشایندی دارد. این حس اغلب در قسمت ساق پا به وجود می‌آید، اما ممکن است در هر قسمتی از پا — از مچ تا ران — و گاهی حتی به‌ندرت در دست‌ها یا شکم نیز احساس شود.

این ناراحتی معمولاً زمانی شروع می‌شود که فرد دراز می‌کشد یا برای مدت طولانی نشسته است. کسی که چنین حسی دارد ناخودآگاه مجبور می‌شود پایش را تکان دهد. حرکت دادن پاها، راه رفتن، ماساژ یا خم کردن زانوها می‌تواند به طور موقت علائم را کمتر کند؛ در حالی که بی‌حرکتی و استراحت طولانی، باعث بدتر شدن آن می‌شود.

این افراد معمولاً در به خواب رفتن مشکل دارند و اغلب خواب راحت‌تری را در ساعات پایانی شب یا صبح تجربه می‌کنند. چون خواب کافی ندارند، ممکن است در طول روز احساس خواب‌آلودگی و کسلی کنند.

گاهی سندرم پای بیقرار همراه با حرکات مکرر و پیاپی پاها در طول خواب دیده می‌شود. در این حالت، فرد به صورت ناخودآگاه هر ۱۰ تا ۶۰ ثانیه پاهایش را حرکت می‌دهد. برخی افراد حتی صدها بار در شب این کار را تکرار می‌کنند. این حرکات نه تنها خواب خود فرد را خراب می‌کند، بلکه ممکن است باعث بی‌خوابی اطرافیان او نیز بشود.

درمان

گاهی برای بهبود سندرم پای بی‌قرار، لازم است مشکلات دیگری مانند کمبود آهن یا آسیب عصبی محیطی نیز درمان شوند. جبران کمبود آهن معمولاً با مصرف قرص یا شربت آهن انجام می‌شود. اما فراموش نکنید که قبل از مصرف هرگونه مکمل آهن، باید آزمایش خون بدهید تا میزان آهن بدن شما مشخص شود و سپس با نظر پزشک، دارو را شروع کنید.

اگر سندرم پای بی‌قرار شما به بیماری دیگری مربوط نباشد، درمان آن بیشتر بر پایهٔ تغییر عادت‌های روزانه یا استفاده از دارو خواهد بود. مصرف دارو فقط با دستور پزشک امکان‌پذیر است و نباید خودسرانه دارو بخورید. معمولاً داروهایی مانند پرامی‍پکسول، کابرگولین، گاباپنتین و بنزودیازپین‌ها توسط پزشک برای این مشکل تجویز می‌شوند.

پیشنهادی: راه‌های مراقبت از چشم
آدینوشاپ/ ویکی‌پدیا