معنی درس سیزدهم فارسی چهارم ( لطف حق) + مخالف و معنی کلمات

**درس سیزدهم: لطف خداوند**

**مفهوم درس:**

این درس به ما می‌گوید که مهربانی و بخشش خداوند همیشه شامل حال ما می‌شود. خداوند با لطف و محبت خود، نعمت‌های زیادی به ما داده است. این نعمت‌ها در همه جا دیده می‌شوند؛ از آسمان و زمین گرفته تا هوایی که تنفس می‌کنیم و غذایی که می‌خوریم.

ما باید همیشه شکرگزار این همه مهربانی باشیم و با دیدن این نعمت‌ها، خدا را به یاد بیاوریم. یکی از راه‌های شکرگزاری، کمک به دیگران به ویژه نیازمندان است. وقتی ما به دیگران محبت می‌کنیم، در واقع لطف خداوند را جبران کرده‌ایم.

در این درس، دانش‌آموز مهربانی با اشاره به نعمت‌های خداوند مانند باران، خورشید و میوه‌ها، مفهوم لطف خدا را برای دوستش توضیح می‌دهد و به او یادآوری می‌کند که باید قدردان این همه بخشش باشد.

—

**واژه‌نامه:**

* **لطف:** مهربانی، محبت
* *مخالف:* بی‌مهری، خشونت

* **حق:** خداوند
* *مخالف:* باطل

* **نعمت:** روزی، موهبت و چیزهای خوبی که خدا به ما داده است.

* **شکرگزاری:** قدردانی و تشکر از خداوند.

* **نیازمند:** کسی که به کمک احتیاج دارد.
* *مخالف:* بی‌نیاز

نام درس: درس سیزدهم – لطف و مهربانی خدا
مبحث: درک معنای واژه‌ها – درک مفهوم شعر
پایه: چهارم دبستان

معنی درس ۱۳   لطف حق چهارم

انتخاب بخش‌های درس:
مفهوم درس سیزدهم: لطف خدا
مفهوم شعر لطف خدا فارسی کلاس چهارم
معنی واژه‌های درس سیزدهم: لطف خدا
واژه‌های هم‌خانواده درس سیزدهم فارسی چهارم
واژه‌های مخالف و مقابل درس سیزدهم فارسی کلاس چهارم

درس سیزدهم: لطف حق

معنی شعر لطف حق فارسی چهارم دبستان

مادر موسی، به دستور پروردگار، فرزندش را در رود نیل قرار داد. از کنار رود با نگرانی به او نگاه می‌کرد و با خود می‌گفت: “ای فرزند کوچک و بی‌گناه من، اگر مهربانی خدا تو را فراموش کند، چگونه از این کشتی بی‌ناخدا نجات پیدا خواهی کرد؟”

ناگهان ندایی از سوی خدا به قلبش رسید: “این چه فکر نادرستی است؟ این کودک که پیرو راه ماست، اکنون در جایگاه امنی قرار دارد. ما آن کسی را که به آب سپردی، در پناه خود گرفتیم. آیا دست یاری ما را دیدی و نشناختی؟ در وجود تو، تنها عشق و دلسوزی مادری است؛ اما روش ما، بر پایهٔ دادگری و مهربانی به بندگان است.

آسوده باش، زیرا سطح آب برای او از گهواره نیز مناسب‌تر است. سیلاب، پرستار او و امواج، مادران او هستند. رودها به میل خود طغیان نمی‌کنند؛ آن‌ها تنها فرمان ما را اجرا می‌کنند. ما به دریا دستور طوفان می‌دهیم و به سیل و موج فرمان می‌رانیم.

اکنون بهتر است بازگردی و او را به ما بسپاری؛ چرا که آیا تو بیشتر از ما به او عشق می‌ورزی؟”

معنی کلمات درس سیزدهم   لطف حق

در فکند: انداخت و رها کرد.
ربِّ جلیل: خدای بزرگ و با عظمت.
خُرد: کوچک و کم‌سال.
حسرت: اندوه و افسوس.
کاین: که این.
اینک: حالا و اکنون.
اندر: در.
عدل: دادگری و انصاف.
بنده‌پروری: مهربانی با بندگان.
صالح: نیکو و شایسته.
شهباز: پرنده‌ای شکاری و سفیدرنگ.
کهنسال: پیر و سالخورده.
تاخت: حمله کرد و هجوم آورد.
تازان: با سرعت و شتاب.
زه: بند کمان.
بگسست: پاره شد.
حیّ داور: پروردگار زنده و داوری‌کننده.
دایه: پرورش‌دهنده.
شیوه: راه و روش.
طغیان: سرکشی و نافرمانی.
لطف: مهربانی و محبت.
به‌که: بهتر است که.
گاهواره‌اش: گهواره‌ی او.
خوش‌تر: بهتر و راحت‌تر.
وحی: پیامی که از سوی خدا فرستاده می‌شود.
از پی‌اش: به دنبال او.
پرّان: در حال پرواز.
اجل: زمان مرگ و پایان زندگی.
نگون‌اقبال: بدبخت و بدشانس.
کمان: وسیله‌ی تیراندازی.
برکف: در دست.
قضا: سرنوشت و تقدیر.
صیاد: شکارچی.
باطل: بی‌فایده و پوچ.
شنیدستم: شنیده‌ام.
حکم: فرمان و دستور.
گر: اگر.
کزین: که از این.
گفته: سخن و بیان.
کای: که ای.
رهرو: مسافر و ره‌پو.
ناخدا: صاحب کشتی و کاپیتان.
تخت: کرسی و جایگاه بلند.
حیّ داور: پروردگار زنده و داور.

کلمات هم خانواده درس سیزدهم فارسی چهارم

عشق: کسی که دوست می‌دارد و کسی که دوست داشته می‌شود
جلیل: با شکوه و بزرگوار
عدل: دادگری و انصاف
صیّاد: شکارچی
صالح: درستکار و نیکوکار
لطف: مهربانی و نازک‌دلی
باطل: نادرست و بی‌پایه
کهن: قدیمی و دیرینه
حکم: فرمانروا و زیر فرمان
سطح: رویه و هموار

کلمات مخالف و متضاد درس سیزدهم فارسی کلاس چهارم

بی‌گناه : گناهکار
پیر : جوان
خندان : گریان
نادرست : درست
بدبخت : خوشبخت
عدالت : ستم
مرگ : زندگی
شاد : ناشاد