هر جایی که آب باشد، زندگی و رونق هم به دنبال آن میآید. این ضربالمثل به ما یادآوری میکند که آب، تنها برای رفع تشنگی نیست، بلکه پایه و اساس آبادانی و پیشرفت است.
در گذشتههای دور، مردم نخستین روستاها و شهرهای خود را در کنار رودخانهها و چشمهها ساختند. چرا؟ چون میدانستند که برای کشاورزی، ساختن خانه و ادامه زندگی به آب نیاز دارند. آب مانند رگهای حیات است که اگر جریان داشته باشد، زمین سبز میشود، کشتزارها پربرکت میگردند و اقتصاد مردم رونق میگیرد.
امروزه نیز این مفهوم اهمیت خود را از دست نداده است. در دنیای مدرن، صنعت، تولید و حتی تکنولوژی به آب وابسته است. نبود آب، نهتنها خشکسالی و قحطی میآورد، بلکه باعث از بین رفتن کار و کسب و رونق یک منطقه میشود.
پس این ضربالمثل فقط اشاره به آب آشامیدنی ندارد، بلکه اشاره به نقش کلیدی آب در توسعه، اقتصاد و زندگی بهتر دارد. هرجا آب باشد، آنجا آباد است و امید به آینده بیشتر.

در این نوشته، میخواهیم معنی و مفهوم اصلی این ضربالمثل ایرانی را بررسی کنیم. با آدینوشاپ همراه باشید.
معنی ضرب المثل آب آبادانی می آورد چیست؟
آب برای زندگی و پیشرفت ما بسیار مهم و ضروری است. این ضربالمثل به ما یادآوری میکند که آب یک عنصر طبیعی کلیدی است و بدون آن، نه زندگی جریان دارد و نه جامعه میتواند رشد و آبادانی پیدا کند.
در باورها و سنتهای ایرانی، آب همیشه نماد زندگی، پاکی و نعمت بوده است. در خیلی از مراسم و آیینهای مذهبی نیز آب جایگاه ویژهای دارد و به عنوان یک عنصر پاک و زندگیبخش مورد احترام مردم است.
خداوند در قرآن کریم آب را منشأ زندگی همه موجودات میداند و میفرماید:
وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاءِ کُلَّ شَیْءٍ حَیٍّ ۖ أَفَلَا یُؤْمِنُونَ
ترجمه: و هر چیز زندهای را از آب پدید آوردیم. آیا [باز هم] ایمان نمیآورند؟ (سوره انبیاء، آیه ۳۰)
همچنین در آیهای دیگر به نقش آب در زنده کردن زمینهای خشک اشاره میکند:
وَاللَّهُ أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ
ترجمه: خداوند از آسمان، آبی فرستاد؛ و زمین را، پس از آنکه مرده بود، حیات بخشید! در این، نشانه روشنی است برای جمعیّتی که گوش شنوا دارند! (سوره نحل، آیه 65)













