این ضربالمثل زیبا در موقعیتهایی به کار میرود که یک موضوع، کاملاً روشن و آشکار است و هیچ نیازی به توضیح دادن یا صحبت کردن درباره آن نیست.
وقتی حقیقتی آنقدر واضح است که همه میتوانند آن را به وضوح ببینند، توضیح دادن برای آن، مانند این است که برای کسی آفتاب را توصیف کنیم در حالی که در آسمان میدرخشد. در این شرایط، توضیح اضافی نه تنها مفید نیست، بلکه بیفایده و گاهی حتی آزاردهنده خواهد بود.
این مثل به ما یادآوری میکند که برای مسائل واضح و روشن، وقت خود را با توضیحاتی که هیچ ارزشی ندارند، تلف نکنیم.

در این نوشته، میخواهیم معنی و مفهوم اصلی این ضربالمثل کهن ایرانی را با هم مرور کنیم. همراه آدینوشاپ بمانید تا بیشتر بدانید.
معنی آنرا که عیان است چه حاجت به بیان است یعنی چه؟
۱- وقتی چیزی کاملاً واضح و آشکار باشد، دیگر نیازی به توضیح دادن ندارد. واژهٔ «عیان» از ریشهٔ «عین» گرفته شده است. عین به معنای چشم است؛ یعنی چیزی که با چشم خود به روشنی میبینید و برای همه آشکار است.
۲- ظاهر افراد نشاندهندهٔ درونشان است. اگر کسی عصبانی باشد، حالت چهره و بدنش تغییر میکند؛ مثلاً رگهای گردنش برجسته میشود، صورتش سرخ میگردد، یا حتی دستوپایش میلرزد. کسی که این فرد را میبیند، از روی همین نشانههای بیرونی متوجه خشم او میشود و دیگر لازم نیست خودش بگوید که عصبانی است.
۳- رفتار و عملکرد افراد در جامعه، گویای شخصیت واقعی آنهاست. مردم بدون اینکه خود فرد از خودش تعریف کند، بر اساس کارهایی که از او میبینند، شخصیتش را میسنجند.
مثلاً اگر کسی اهل فریبکاری یا تقلب باشد، هرچقدر هم سعی کند خود را خوب نشان دهد یا دیگران از بدیهایش بگویند، این ضربالمثل به کار میرود. یعنی نه لازم است بدیهایش را بازگو کنی، نه لازم است دروغ بگویی و او را خوب جلوه دهی؛ زیرا همه چیز از رفتار و کردارش برای همگان روشن است.
پیشنهادی:
ضربالمثل: طلا که پاکه، چه منتش به خاکه
اختصاصی-آدینوشاپ













