این ضربالمثل موقعی به کار میرود که کسی از روی بیتجربگی یا سادهلوحی، به دیگران خیلی زود اعتماد کند و زودباور باشد. در واقع این مثل هشدار میدهد که ما هنوز آنقدر زندگی نکردهایم و تجربهای به دست نیاوردهایم که بتوانیم به راحتی به حرف و عمل هر کسی اطمینان کنیم.
معنای آن این است: ما آنقدر پیر نشدهایم و عمر طولانی نکردهایم که بتوانیم به هر کسی اعتماد کورکورانه داشته باشیم. این مثل یادآوری میکند که باید در روابط با دیگران کمی محتاط بود و عاقلانه تصمیم گرفت.

در این بخش، به توضیح و درک معنای این ضربالمثل ایرانی میپردازیم. در ادامه با ما همراه باشید.
معنی نخوردیم نون گندم دیدیم دست مردم چیست؟
این ضربالمثل برای کسی به کار میرود که خودش به طور مستقیم یک اتفاق یا موقعیت را تجربه نکرده، اما دربارهی آن اطلاعات و آگاهی دارد.
یعنی حتی اگر ما خودمان در آن شرایط نبودهایم، نسبت به آن بیخبر و ناآگاه نیستیم.
برای نمونه، وقتی کسی میخواهد درباره موضوعی صحبت کند که خودش هرگز آن را از نزدیک حس نکرده، ممکن است دیگران حرفش را نپذیرند و بگویند: «تو که این را تجربه نکردهای، پس بهتر است سکوت کنی!» در چنین موقعیتی، اگر آن شخص به دانش و درک خود اطمینان داشته باشد، برای نشان دادن این که حرفش بیپایه نیست، این ضربالمثل را میآورد و میگوید: «درست است که نان گندم نخوردیم، ولی دستمالی به دست مردم دیدهایم!»
پس این مثل اشاره به کسی دارد که اگرچه کاری را شخصاً انجام نداده، اما از طریق مشاهده یا شنیدن از دیگران، با آن آشناست و میتواند دربارهی آن تحلیل و اظهارنظر کند.













