دوست پیدا کردن کار سختی نیست. در هر جمع و موقعیتی ممکن است با کسانی آشنا شویم و به سرعت با آنها ارتباط برقرار کنیم. اما آنچه واقعاً اهمیت دارد، حفظ این دوستی و پابرجا نگه داشتن آن در طول زمان است.
نگهداری از یک دوستی واقعی، به صبر، درک متقابل و گذشت نیاز دارد. باید در شادیها و سختیها کنار هم باشیم و به قولهایی که دادهایم، پایبند بمانیم. بسیاری از دوستیها به دلیل بیتوجهی، خودخواهی یا سوءتفاهم از بین میروند.
پس این ضربالمثل به ما یادآوری میکند که دوستی گوهری ارزشمند است و حفظ آن، بسیار مهمتر از شروع آن است.

در این نوشته، میخواهیم با هم معنی و مفهوم این ضربالمثل کهن ایرانی را بررسی کنیم. در ادامه با ما همراه باشید.
معنی پیدا کردن دوست آسان است، اما نگهداری آن مشکل چیست؟
یافتن دوستهای تازه زیاد سخت نیست، اما آنچه واقعاً اهمیت دارد این است که بتوانید دوستیهای خود را حفظ کنید و اجازه ندهید این رابطهها از بین برود.
این ضربالمثل به ما یادآوری میکند که برای نگهداشتن یک دوست، باید کارهایی انجام دهیم و از برخی کارها نیز پرهیز کنیم. به همین دلیل است که حفظ یک دوستی گاهی بسیار دشوار است.
امام علی علیهالسلام میفرمایند: ناتوانترین مردم کسی است که دوستی نداشته باشد اما ناتوانتر از آن کسی است که دوستش را از دست بدهد.
⇐ یعنی اگر کسی نتواند دوست خوب خود را حفظ کند و رابطهاش قطع شود، این نشاندهنده ناتوانی او در نگهداری از این پیوند ارزشمند است.
در سخنی دیگر میفرمایند: از دست دادن دوستان، غربت است. یعنی وقتی کسی دوستانش را از دست میدهد، احساس تنهایی و بیپناهی میکند و آرامش خود را از دست میدهد.
رعایت چه نکاتی باعث حفظ دوستی می شود
در روابط دوستانه، باید مراقب باشیم تا باعث ناراحتی و خشم دوستمان نشویم. امام علی علیه السلام میفرمایند: “هرکس دوستش را خشمگین کند، او را از دست میدهد.”
اگر دوستمان خطایی مرتکب شد، بهتر است آن را نادیده بگیریم و او را به خاطر اشتباهش سرزنش نکنیم. اگر لازم است او را راهنمایی کنیم، این کار را در خلوت و به صورت خصوصی انجام دهیم، نه در حضور دیگران.
یک دوست واقعی، در سه موقعیت حساس، از دوستش پشتیبانی میکند:
اول: وقتی که در سختی و مشکل است، به یاریش میشتابد.
دوم: وقتی که او حضور ندارد، آبرو و غیبتش را حفظ میکند.
سوم: پس از فوت او، با یادکردن از او و طلب آمرزش، به او محبت میکند. (امام علی علیه السلام)
با دوستمان صادق باشیم و از گفتن دروغ بپرهیزیم. باید خیرخواه او باشیم، نه اینکه به موفقیتهایش حسادت کنیم. هر چیزی که برای خودمان خوب و مطلوب میدانیم، برای او هم بخواهیم و هر چیزی که برای خودمان ناپسند است، برای او هم ناپسند بشماریم.
به دوستمان بدگمان نباشیم و اگر به درستکاری او اطمینان داریم، اجازه ندهیم حرفهای نادرست دیگران، روی احساس و رفتار ما نسبت به او تأثیر بگذارد.
چرا باید از دوستی های افراطی پرهیز کرد
با دوستت به اندازه و میانهروی دوستی کن؛ زیرا امکان دارد روزی تبدیل به دشمنت گردد. همچنین با دشمنت نیز به صورت معقول و بدون زیادهروی دشمنی کن؛ چرا که شاید روزی دوست تو شود. (امام علی علیه السلام)
⇐ وقتی کسی بیش از حد و بدون مرز با دیگری دوست شود و تمام اسرار خود را به او بسپارد، اگر روزی آن دوست به دشمن تبدیل شود، ممکن است از آن رازها سوءاستفاده کند و آبروی فرد به خطر بیفتد.
با چند نفر دوست نشوید
بر اساس سخنان امام علی علیهالسلام، برای داشتن زندگی آرام، با چهار دسته از افراد دوستی نکنید:
۱. افراد کمفکر و بدکار
از معاشرت با کسی که افکارش ناپخته و اعمالش نادرست است، دوری کن.
۲. فرد نادان
با انسان نادان دوست نشو؛ زیرا او قصد کمک به تو را دارد، اما به دلیل نادانی، به تو آسیب میرساند.
در سخنی دیگر از ایشان آمده است:
با انسان بیخرد همنشین مباش؛ چرا که او کارهای نادرست خود را در نظرت زیبا نشان میدهد و دوست دارد تو نیز مانند او شوی.
۳. فرد خسیس
از دوستی با انسان بخیل پرهیز کن؛ زیرا او در سختترین لحظات نیازت، کمکت نمیکند.
۴. افراد بیاعتنا
کسی که به فکر تو نیست و برای تو ارزشی قائل نیست، در حقیقت دشمن توست.
بیشتر بخوانید: اشعار و ضربالمثلهایی درباره دوست
اختصاصی-آدینوشاپ













