این ضربالمثل قصه جالبی دارد و نکته مهمی را به ما یادآوری میکند. میگوید: “یک دیوانه سنگی به چاه میاندازد که صد عاقل نمیتوانند بیرون بیاورند.”
معنای آن این است که یک شخص نادان یا بیدقت، در یک لحظه میتواند کار اشتباهی انجام دهد که نتیجهاش بسیار بزرگ و زیانبار باشد. سپس افراد بسیار باهوش و با تجربه، برای درست کردن آن مشکل، باید زحمت زیادی بکشند و شاید هم هرگز نتوانند وضعیت را کاملاً به حالت اول برگردانند.
مثل این میماند که یک نفر، سنگی بزرگ را داخل یک چاه آب بیندازد. این کار فقط یک ثانیه طول میکشد. اما بعد از آن، برای بیرون آوردن آن سنگ از چاه، دهها نفر باید وقت و انرژی زیادی صرف کنند. حتی ممکن است آن سنگ، چاه را کثیف یا خراب کند و آب را برای همیشه غیرقابل استفاده سازد.
این ضربالمثل به ما هشدار میدهد که قبل از انجام هر کاری، خوب فکر کنیم. زیرا یک عمل نسنجیده و عجولانه میتواند عواقب درازمدت و پرهزینهای داشته باشد که جبران آن بسیار سخت خواهد بود.

در این نوشته، به بررسی مفهوم یکی از ضربالمثلهای کهن و پرمعنی ایرانی میپردازیم. در ادامه با ما همراه باشید.
یک دیوانه سنگی به چاه می اندازد کنایه از چیست؟
یک نادان که کاری را بدون فکر انجام میدهد، آنقدر آسیب و زیان به بار میآورد که حتی چندین انسان خردمند هم نمیتوانند آن را جبران کنند.
این ضربالمثل معمولاً وقتی به کار میرود که یک نفر چیزی را خراب کند و دیگران نتوانند آن را درست کنند.
معنای سادهی آن این است: یک فرد دیوانه سنگی یا چیز باارزشی را به ته چاه میاندازد و به خاطر تاریکی و عمق زیاد چاه، حتی صد نفر انسان عاقل هم نمیتوانند آن را از چاه بیرون بیاورند.
معنای عمقی آن این است: کسی که بیفکر و احمقانه عمل میکند، خسارتهای بزرگی مانند ضررهای مالی، جانی یا روانی ایجاد میکند. کاری که از روی نادانی انجام شود، حتی با تلاش افراد دانا هم معمولاً قابل اصلاح نیست، مگر در موارد نادر.
کار انسان نادان مانند گرهای کور است که به هیچ عنوان باز نمیشود، مگر اینکه با قیچی بریده شود!
پیشنهاد: ضربالمثل با سنگ
اختصاصی – آدینوشاپ













