سفر به روشی ساده و طبیعی
بومگردی، سفری است که در آن به جای اقامت در هتلهای شلوغ و پرزرق و برق، در دل طبیعت و در کنار مردم محلی زندگی میکنید. هدف اصلی این نوع سفر، لذت بردن از آرامش طبیعت و شناخت فرهنگ و آداب و رسوم مردمی است که در آن منطقه زندگی میکنند.
در بومگردی، شما به محیط زیست و فرهنگ منطقه احترام میگذارید. این نوع سفر به شما کمک میکند با زندگی ساده و به دور از هیاهوی شهر آشنا شوید. شما میتوانید در خانههای محلی اقامت کنید، غذاهای سنتی بخورید و در فعالیتهای روزمره مردم منطقه مشارکت کنید.
بومگردی نه تنها یک سفر تفریحی، بلکه یک تجربه آموزشی و فرهنگی است. این سفرها به حفظ محیط زیست و حمایت از اقتصاد جوامع محلی کمک میکنند. وقتی شما به عنوان یک بومگرد سفر میکنید، سعی میکنید کمترین تأثیر منفی را بر طبیعت بگذارید و در عین حال، از مردم محلی و کسب و کارهای کوچک آنان حمایت میکنید.
به طور خلاصه، بومگردی یعنی سفر کردن با آگاهی و مسئولیت، برای کشف زیباییهای طبیعی و فرهنگی یک منطقه، در حالی که به حفظ آن برای نسلهای آینده نیز کمک میکنید.

بومگردی در واقع همان طبیعتگردی است که از دو بخش اصلی تشکیل شده است. بخش اول آن به محیطزیست و طبیعت مربوط میشود و بخش دوم به گردش و سفر اشاره دارد. به همین دلیل، این واژه به فعالیتهایی گفته میشود که در آن افراد به دیدن مناطق طبیعی میروند و در عین حال به حفظ و پاسداری از محیط زیست نیز توجه میکنند.
بوم گردی چیست؟
بومگردی یعنی سفری که با حس مسئولیتپذیری همراه است و به مقاصد طبیعی انجام میشود. در این سفرها، افراد علاوه بر تجربه لذت و شناخت طبیعت، در حفظ و پاسداری از محیط زیست نیز میکوشند. به جای آنکه به زندگی مردم منطقه آسیب برسانند، سعی میکنند شرایط زندگی آنها را پایدارتر و بهتر کنند.
بومگردی یک شیوه نوین سفر کردن است که در آن، محافظت از محیط زیست در اولویت قرار دارد و حضور مسافران باعث افزایش درآمد ساکنان محلی میشود. در این سبک از سفر، به فرهنگ و رسوم مردم منطقه کاملاً احترام گذاشته میشود و بومگرد خود را با شیوه زندگی و عادات جامعه محلی هماهنگ میکند.
اقامتگاههای بوم گردی به چه شکل هستند؟
اقامتگاههای بومگردی، در واقع خانههایی هستند که به سبک معماری سنتی و قدیمی هر منطقه ساخته شدهاند. مثلاً در شمال ایران، این خانهها اغلب در میان طبیعت سبز قرار دارند و مصالح اصلی آنها از چوب است. در مناطق کویری و جنوبی هم این اقامتگاهها با دیوارهای کاهگلی، سقفهای چوبی، تنورهای نان پزی و حوضهای آب دیده میشوند.
مدیریت این مکانها معمولاً به عهده مردم محلی است و غذایی که به مهمانان داده میشود، از غذاهای بومی و سنتی همان منطقه تهیه میشود. دکوراسیون داخل اقامتگاهها نیز کاملاً شبیه به خانههای قدیمی است و در محوطه آنها معمولاً صنایع دستی و آثار هنری ساخته شده توسط مردم آن ناحیه به نمایش گذاشته میشود.
مسافران با اقامت در این مکانها نه تنها با فرهنگ و آداب و رسوم مردم بومی آشنا میشوند، بلکه میتوانند روش ساخت صنایع دستی را نیز یاد بگیرند و زندگی به سبک گذشته و شرایطی که نیاکان ما در آن زندگی میکردند را از نزدیک تجربه کنند.
تفاوت بومگردی با دیگر انواع گردشگری
در دیگر گونههای سفر، هدف مسافران معمولاً تفریح، کار، تجارت یا زیارت است که در همهٔ این موارد، راحتی و آسایش مهمترین نقش را دارد. اما در طبیعتگردی یا بومگردی، هدف سفر کاملاً متفاوت است. اهداف اصلی بومگردی عبارتاند از:
– شناخت فرهنگ و باورهای مردم بومی و ایجاد همکاری بین میزبان و گردشگر
– آشتی با طبیعت و هماهنگ کردن خواستههای خود با قوانین محیط زیست
– کمک به افزایش درآمد ساکنان محلی
– آشنایی با دیدنیهای طبیعی منطقه به گونهای که هر فرد حس کند مسئول حفظ آن است
– بهرهگیری از امکاناتی که با طبیعت و فرهنگ منطقه سازگار باشد
– همکاری در پیشرفت گردشگری مناطق محلی
جالب است بدانید با رواج بومگردی، حتی دورافتادهترین و دستنخوردهترین مناطق جهان نیز به مقاصد سفر تبدیل شدهاند و دوستداران طبیعت میتوانند برای تماشای زیباییهای طبیعی به آنجا سفر کنند. در گذشته، ساخت هتلها نهتنها هزینههای زیادی دربرداشت، بلکه محیط زیست را نیز دگرگون میکرد. اما امروزه با گسترش اقامتگاههای بومگردی، هم هزینههای ساخت کمتر شده و هم آسیبی به طبیعت وارد نمیشود.
ایران نیز سرزمینی چهارفصل است که هر گوشهاش پر از زیباییهای شگفتانگیز است و گردشگران بسیاری را به سوی خود جذب میکند. بومگردی با ایجاد شغل پایدار برای مردم محلی، هم از کوچ آنان به شهرها جلوگیری میکند و هم آنان را به حفاظت داوطلبانه از طبیعت ترغیب مینماید؛ بهگونهای که گردشگران نیز به این حرکت ارزشمند میپیوندند.













