در طول تاریخ، همواره این پرسش مطرح بوده که چه ارتباطی بین علم و دین وجود دارد. برخی فکر میکنند این دو در تضاد هستند، اما اسلام نگاه دیگری به این موضوع دارد.
اسلام انسان را به یادگیری و کاوش در جهان هستی تشویق میکند. در نگاه اسلامی، طبیعت و قوانین آن، نشانههایی از قدرت و حکمت خداوند هستند. بنابراین، کشف رازهای جهان، به منزله شناخت بیشتر آفریننده آن است. علم، ابزاری برای درک بهتر عظمت خلقت و قوانینی است که خداوند در جهان قرار داده است.
از سوی دیگر، دین چارچوبی اخلاقی و معنوی برای هدف و کاربرد علم ارائه میدهد. دین به ما میآموزد که چگونه از دانش به دست آمده برای خدمت به بشریت و آبادانی زمین استفاده کنیم و از به کارگیری آن برای فساد و آسیب رساندن به دیگران بپرهیزیم.
در واقع، از نگاه اسلام، علم و دین دو بال برای پرواز انسان به سوی کمال هستند. آنها نه تنها با هم در تضاد نیستند، بلکه میتوانند همدیگر را کامل کنند و انسان را در مسیر درست زندگی هدایت نمایند.

در این بخش، به ارتباط میان دانش و دین خواهیم پرداخت. در ادامه این مطلب با ما همراه باشید.
رابطه علم و دین چیست؟
رابطه بین دانش و دین، موضوعی است که همیشه ذهن اندیشمندان، فیلسوفان و دانشمندان را به خود مشغول کرده است. این موضوع ابعاد گوناگونی دارد و در طول زمان، دیدگاههای مختلفی درباره آن شکل گرفته است. در ادامه، این ارتباط را از جنبههای گوناگون بررسی خواهیم کرد:
رابطه علم و دین از نظر اسلام
اسلام، دانش و دین را مانند دو بال میداند که انسان با کمک آنها میتواند به سوی رشد و کمال حرکت کند. در قرآن کریم، آیات فراوانی هست که بر ارزش علم و اندیشیدن تأکید دارند. همچنین، پیامبر اسلام (ص) و امامان معصوم (ع) همیشه مردم را به فراگیری دانش دعوت میکردند.
به باور اسلام، دانش و دین نه تنها با هم درگیری ندارند، بلکه یکدیگر را کامل میکنند. علم، قوانین طبیعت و اسرار جهان را میکاود و میشناسد، اما دین، راهنمای انسان در مسیر زندگی به سوی خوشبختی و تکامل است.
نظر دانشمندان در مورد دین
در طول تاریخ، دیدگاه دانشمندان درباره دین متفاوت بوده است. برخی از آنان، مانند آلبرت انیشتین، به وجود آفریدگاری برای جهان باور داشتند. در مقابل، دانشمندانی مانند استیون هاوکینگ، وجود خدا را رد میکردند. با این وجود، بسیاری از پژوهشگران بر این باورند که علم و دین میتوانند در کنار هم قرار گیرند و هر یک به بخشی از پرسشهای بنیادی بشر پاسخ گویند.
تفاوت علم و دین
علم و دین، هر کدام راه و روش و هدف جداگانهای دارند. علم با نگاه کردن، آزمایش کردن و دلیلآوری منطقی، قوانین حاکم بر طبیعت را کشف میکند. اما دین، از راه وحی، باور قلبی و درک درونی، انسانها را در مسیر رسیدن به زندگی خوب و خوشبختی راهنمایی میکند.
علم در پی آن است که حقیقت جهان مادی و آنچه با حواس درک میشود را بیابد. از سوی دیگر، دین به دنبال یافتن حقیقت در جهان معنوی و نادیدنی است و در همین مسیر، به درک بهتر حقایق جهان مادی نیز یاری میرساند.
تعارض علم و دین
گاهی به نظر میرسد که علم و دین با هم در تناقض هستند. مثلاً ممکن است برخی کشفهای علمی با بعضی از باورهای دینی همخوانی نداشته باشند. اما بسیاری از صاحبنظران بر این باورند که این ناهمخوانیها فقط سطحی است و با درک درست از کتابهای دینی و دستاوردهای علمی میتوان این تفاوتها را از بین برد. در حقیقت، علم و دین هر کدام به بخش جداگانهای از حقیقت میپردازند و قرار دادن آنها در مقابل هم کار درستی نیست.
نتیجهگیری
پیوند میان دانش و دین، موضوعی است که از دیرباز مورد گفتوگو بوده و ابعاد گوناگونی دارد. از نگاه اسلام، دانش و دین در کنار هم معنا پیدا میکنند و هر یک پاسخگوی بخشی از پرسشهای انسان هستند.
علم به ما کمک میکند تا قوانین حاکم بر جهان را بشناسیم و درک کنیم، در حالی که دین راهنمای انسان در مسیر زندگی و رسیدن به کمال و خوشبختی است. گاهی ممکن است به نظر برسد که بین یافتههای علمی و آموزههای دینی ناسازگاری وجود دارد، اما با درست خواندن متون دینی و در نظر گرفتن دستاوردهای علمی، میتوان این ناهماهنگیهای ظاهری را از میان برداشت.
**هدف زندگی از دیدگاه قرآن و احادیث**
اختصاصی-آدینوشاپ













