معنی شعر ستایش فارسی چهارم

**درس اول: ستایش**

**متن درس:**
پروردگارا! تو را سپاس می‌گویم که به من قدرت دیدن، شنیدن و سخن گفتن دادی. تو را شکر می‌کنم که جهان زیبا و همه نعمت‌هایت را آفریدی. ای خداوند مهربان، به من یاری بده تا از این موهبت‌ها در راه درست استفاده کنم و همیشه شکرگزار تو باشم.

—

**معنی واژه‌ها و عبارت‌های مهم:**

* **ستایش:** همان سپاس و تشکر از خداوند است.
* **پروردگار:** به معنای مالک و صاحب همه چیز است؛ کسی که از همه موجودات مراقبت می‌کند.
* **سپاس:** یعنی تشکر و قدردانی.
* **مهربان:** یعنی دلسوز و با محبت.
* **یاری:** به معنای کمک کردن است.
* **نعمت:** به همه چیزهای خوب و مفیدی که خدا به ما داده است گفته می‌شود، مانند سلامتی، خانواده، آب و غذا.
* **موهبت:** هدیه و بخششی است از طرف خدا.

—

**مخالف کلمات:**

* **سپاس** 👉 **ناسپاسی** (تشکر نکردن)
* **مهربان** 👉 **بی‌رحم**
* **یاری** 👉 **بی‌کمکی** یا **تنها گذاشتن**
* **نعمت** 👉 **بدبختی** یا **مشکل**

نام درس: درس اول
موضوع: درک معنای واژه‌ها و مفهوم شعر
پایه: چهارم دبستان

معنی ستایش فارسی چهارم

به مادرم گفتم: بالاخره این خدا کیست؟
که هم در خانه ما حضور دارد و هم دیده نمی‌شود؟

تو گفتی که مهربان‌تر از خدا کسی نیست
و او هرگز از بندگانش جدا نمی‌شود.

پرسیدم: چرا هیچ وقت به خوابم نمی‌آید؟
چرا هیچ وقت پاسخی به حرف‌هایم نمی‌دهد؟

صدای نماز صبحت را شنیدم
تو را دیدم، اما خدایت را ندیدم.

مادر با آرامی به من گفت: ای فرزندم،
سعی کن خدا را در دل خودت جستجو کنی.

خدا در رنگ و بوی گل پنهان شده است،
بهار و باغ و گل، همه نشانه‌هایی از او هستند.

فرزندم، خدا در پاکی و نیکی است،
خداوند در روشنایی‌ها و زیبایی‌ها حضور دارد.