این ضربالمثل به ما یک درس مهم میدهد: چیزهایی که واقعاً باید از آنها بترسیم، چیزهایی نیستند که فقط سر و صدا میکنند.
بعضی چیزها در نگاه اول خیلی ترسناک به نظر میرسند. آنها ممکن است های و هوی زیادی داشته باشند، جار و جنجال به پا کنند یا خودشان را خیلی بزرگ و قدرتمند نشان دهند. اما در حقیقت، این فقط یک پوشش و نمایش بیرونی است و خطری در دل آنها نیست.
اما در مقابل، یک خطر واقعی و جدی وجود دارد: چیزی که شاید در ابتدا خیلی به چشم نیاید و سر و صدایی نداشته باشد، اما در باطن قصد آسیب رساندن به تو را دارد. این نوع خطر، آرام و بیسر و صدا عمل میکند و نیت بدی در دل دارد.
پس این مثل به ما هشدار میدهد که فریب ظاهر چیزها را نخوریم. چیزی که فقط صدا دارد اما قصد آزار ندارد، ترس ندارد. آن چیزی که باید از آن حذر کرد، چیزی است که در درونش نیت بد و آسیبی برای تو پنهان کرده است.

در این نوشته، با مفهوم، ریشه و معنای اصلی این ضربالمثل کهن ایرانی آشنا خواهید شد. در ادامه با ما همراه باشید.
معنی از آن نترس که های و هوی دارد از آن بترس که سر به تو دارد چیست؟
۱- از کسی که همیشه قیل و قال راه میاندازد و پرسر و صداست نترس. باید از آن کسی بترسی که در سکوت و آرامش است، اما در خفا کارهایی میکند که آسیبش از افراد بدنام هم بیشتر است!
۲- هیچگاه کسی را فقط به خاطر ظاهر ترسناک یا خشنش قضاوت نکن. ممکن است فساد و خرابکاری از طرف کسی سر بزند که اصلاً در چهرهاش اثری از خطاکاری دیده نمیشود.
۳- در واقع نه آدم پرسر و صدا لزوماً کارهای درستی انجام میدهد، و نه آدم ساکت حتماً کارهای بد میکند. این موضوع کاملاً بستگی به شرایط دارد.
اما چون بیشتر مردم فکر میکنند که افراد ساکت لابد خوب و بیآزارند، این ضربالمثل را به کار میبرند تا این تصور نادرست را اصلاح کنند؛ مخصوصاً وقتی چنین افرادی مانع راهشان میشوند.
مثلاً وقتی یک اختلاسگر دستگیر میشود، همه میگویند: «با این قیافهٔ مهربان و ساده، چطور این همه پود اختلاس کرده؟!»
گاهی اوضاع آنقدر پیچیده میشود که هم باید از آدم پرسر و صدا ترسید، و هم از کسی که ساکت و به خودش مشغول است! 😐
بیشتر بخوانید: ضربالمثلهای ایرانی
اختصاصی-آدینوشاپ













