همانطور که میدانید، ضربالمثلها بخشی از فرهنگ و ادبیات ما هستند و هر کدام داستان و مفهومی پشت خود دارند. یکی از این ضربالمثلها، “حاجی حاجی مکه” است.
این عبارت معمولاً برای کسانی به کار میرود که در انجام کاری یا یادگیری مهارتی، فقط ظاهر قضیه را میبینند و به عمق و اصل مطلب پی نمیبرند. مثل کسی که فقط اسم و عنوان چیزی را بلد است، اما از دانش و تجربه واقعی بیبهره است.
ریشه این ضربالمثل به سفر حج برمیگردد. در گذشته، سفر به مکه بسیار طولانی و سخت بود و کسانی که این سفر معنوی را انجام میدادند، به عنوان “حاجی” مورد احترام جامعه قرار میگرفتند. اما گاهی پیش میآمد که فردی بدون این که واقعاً به مکه سفر کند، فقط ادای حاجیها را درمیآورد و با گفتن عبارتها و حرکات ظاهری، سعی میکرد خود را شبیه آنان نشان دهد. یا کسی که به مکه رفته بود، اما تمام هدفش انجام تشریفات ظاهری بود و باطن و معنای واقعی حج را درک نکرده بود.
بنابراین، وقتی امروز میگوییم “حاجی حاجی مکه”، منظور کسی است که ادعای بزرگی دارد یا تظاهر به دانایی و مهارت میکند، اما در واقعیت، دانش و تجربه عمقی ندارد و فقط در سطح و ظاهر ماجرا مانده است. این مثل یادآور این است که داشتن عنوان و ظاهر، کافی نیست و باید به دنبال فهم واقعی و کسب دانش genuine بود.

در این نوشته، به بررسی معنی و مفهوم یکی از ضربالمثلهای کهن و پرمعنی ایرانی میپردازیم. امیدواریم این مطلب برای شما مفید باشد.
معنی ضرب المثل حاجی حاجی مکه چیست؟
۱- این کنایه برای زمانی به کار میرود که کسی خیلی دیربهدیر به دیدار دوستان یا خانواده میآید.
مثلاً اگر کسی هر چند ماه یکبار به دیدن دوستش بیاید، هنگام خداحافظی به او میگویند: “باز هم نشه حاجی حاجی مکه و بری چندماه دیگه برگردی؟!”
۲- علاوه بر این، از این ضربالمثل برای افرادی استفاده میشود که سر قول خود نمیمانند؛ یعنی برای کاری روزی را مشخص میکنند، اما وقتی آن روز فرا میرسد، خبری از آنها نیست!
ریشه ضرب المثل
در گذشتههای دور، وقتی وسایل سفر به پیشرفتگی امروز نبود، مردم با حیواناتی مانند شتر و اسب به مسافرت میرفتند. یکی از سختترین و پرزحمتترین سفرها در آن زمان، سفر حج بود. در شعر جناب حافظ آمده:
در بیابان گر به شوقِ کعبه خواهی زد قدم
سرزنشها گر کُنَد خارِ مُغیلان غم مخور
این مسافران گاهی نزدیک به نه ماه در بیابانهای گرم و پر از خار و سنگ راه میرفتند تا به خانه خدا برسند. افراد از جاهای مختلف دنیا به سوی کعبه میآمدند و در طول سفر یا در مکه، با کسانی آشنا میشدند که از شهر و دیار خودشان نبودند. از سوی دیگر، در آن زمان تلفن همراه یا اینترنت وجود نداشت تا بتوانند با هم در تماس بمانند.
به همین خاطر، وقتی حاجیها میخواستند از دوستان تازهشان در مکه خداحافظی کنند، به آنها میگفتند: «حاجی حاجی مکه!» یعنی اگر دوباره همدیگر را ببینیم، فقط در مکه و در زمان حج ممکن خواهد بود. البته این دیدار دوباره ممکن بود سالها طول بکشد. اصلاً معلوم نبود که آیا دوباره بتوانند این سفر سخت را انجام دهند یا نه؛ تنها خدا میداند!
♦ بنابراین امروزه این ضربالمثل اگرچه دیگر به معنای اصلی خود به کار نمیرود، اما در مفهوم کنایی به هر دیدار دیرینه و به تأخیرافتاده بین افراد اشاره دارد.
اگر میخواهید همه ضربالمثلهای فارسی را یاد بگیرید، کافی است روزی پانزده دقیقه وقت بگذارید و با ده ضربالمثل آشنا شوید.
ضربالمثلهای معروف فارسی
نظر شما در مورد این ضربالمثل چیست؟
اختصاصی – آدینوشاپ













