گاهی اوقات حقیقت را باید از زبان کودکان شنید. کودکان بدون هیچ نقشه و فریبی، آنچه را که میبینند یا میشنوند، دقیقاً همانطور که هست بیان میکنند. آنها برای پنهان کردن واقعیت، دروغ نمیگویند یا کلمات را تغییر نمیدهند.
این ضربالمثل به ما یادآوری میکند که صداقت و راستگاری کودکان، گاهی میتواند حقایقی را آشکار کند که بزرگترها به دلایل مختلف از گفتن آن خودداری میکنند. پس گاهی برای فهمیدن یک واقعیت ساده و بیآلایش، بهترین راوی یک کودک است.

در این نوشته، میخواهیم معنی، پیشینه و مفهوم اصلی این ضربالمثل کهن ایرانی را بررسی کنیم. در ادامه با ما همراه باشید.
معنی حرف راست را باید از بچه شنید چیست؟
کودکان به دلیل پاکی و معصومیت ذاتیشان، دروغ نمیگویند.
همچنین، آنها نه نقشهای برای رفتارهایشان دارند و نه خوب و بد حرفهایشان را سبک و سنگین میکنند. برای مثال، شاید دروغ نگویند، اما اغلب راز اطرافیان، به ویژه خانوادهشان را لو میدهند. چون هنوز به این درک نرسیدهاند که این کار نادرست است و نمیدانند که علاوه بر اینکه “جز راست نباید گفت”، “هر راستی را هم نشاید گفت!”
گاهی خانواده موضوعی را از دیگران پنهان میکند یا با گفتن دروغ، واقعیت یک ماجرا را تغییر میدهد. در چنین مواقعی، اگر فرزند خانواده ناخواسته حقیقت را بازگو کند یا رازی را فاش سازد، اطرافیان – مخصوصاً آنهایی که خیلی کنجکاوند (و گاهی بیمورد سرک میکشند!) – خوشحال میشوند و میگویند: “حرف راست را باید از دهان بچه شنید!”
یعنی اگر میخواهی بدانی کسی راست میگوید یا نه، برو از فرزندش بپرس.
پیشنهادی: ضربالمثل در مورد دروغ
اختصاصی-آدینوشاپ













