حتماً این ضربالمثل قدیمی را شنیدهاید که میگویند: «خدا میان گندم خط گذاشته». این عبارت زیبا و پرمعنی در واقع اشاره به این دارد که خداوند برای هر چیزی در این دنیا مرز و قانونی مشخص کرده است. همانطور که در کشتزار گندم، هر بخش از زمین برای کِشت محصولی خاص در نظر گرفته میشود و مرزهای آن از پیش تعیین شده، در زندگی انسانها نیز برای هر چیز اندازه و قاعدهای وجود دارد.
این مثل به ما یادآوری میکند که در جهان، هیچ چیز بیحساب و کتاب نیست و یک نظم دقیق بر همه چیز حاکم است. روزیِ هر کس، زمان وقوع حوادث، موفقیتها و حتی سختیها، همه و همه در چارچوبی مشخص و بر اساس خِرَد و مشیت خداوند رخ میدهند.
در واقع، این ضربالمثل کنایهای است به تقدیر و قضا و قدر. یعنی همانطور که کشاورز نمیتواند خارج از زمین و مرزهای مشخص شدهاش کشت کند، انسان نیز نمیتواند از آنچه برایش مقدر شده فراتر رود. این مفهوم به ما صبر و قناعت میآموزد و یادآور میشود که باید به تقسیمبندی خداوند اعتماد کنیم، زیرا او به هر چیزی آگاهتر و داناتر است.

در این بخش، به توضیح و درک معنی این ضربالمثل ایرانی میپردازیم. در ادامه با ما همراه باشید.
معنی ضرب المثل خدا میان گندم خط گذاشته
این ضربالمثل به این نکته اشاره دارد که خداوند برای هر فرد، روزی و بخشش مشخصی قرار داده و هیچکس نمیتواند بیش از آنچه برایش مقدر شده به دست آورد یا کمتر از آن دریافت کند. حتی دانههای گندم که در ظاهر شبیه به هم و در یک مکان رشد میکنند، هرکدام سرنوشت و مسیر جداگانهای دارند.
این عبارت همچنین نشان میدهد که خداوند در تقسیم نعمتها و داراییها میان انسانها، عدالت را رعایت میکند و به هرکس به اندازه توان و شایستگیاش میبخشد.
علاوه بر این، این ضربالمثل هشداری است به کسانی که میخواهند از راه نادرست به مال و ثروت برسند. چون هرکس سهم خودش را دارد، تلاش برای گرفتن حق دیگران بینتیجه است و تنها باعث ستم و ناعدالتی میشود.
مفهوم ضرب المثل
این ضربالمثل از ایمان و اعتقاد به قضا و قدر سرچشمه میگیرد. در فرهنگ اسلامی، این باور وجود دارد که خداوند برای هر موجودی، از جمله انسانها، روزی و سرنوشتی مشخص از پیش تعیین کرده است. این سرنوشت الهی همه چیز را در بر میگیرد؛ از ثروت و سلامتی گرفته تا موفقیت و طول عمر.
ضربالمثل «خدا میان دانه گندم خط گذاشته» به ما یادآوری میکند که تقسیم روزی و تقدیر خداوند با دقت و نظم بسیار بالایی انجام شده است. حتی دانههای گندمی که در یک خوشه و در کنار هم رشد میکنند و ظاهراً شبیه به هم هستند، هر کدام سرنوشت جداگانهای دارند. ممکن است یکی آرد شده و به نان تبدیل شود، دیگری بذری برای کشت در سال آینده باشد و سومی خوراک پرندهای شود.













