با هم معنی و کاربرد ضربالمثل «دل دادن و قلوه گرفتن» را بررسی میکنیم.
این ضربالمثل موقعی به کار میرود که کسی محبت و علاقهی واقعی و پاک خود را به طرف مقابل هدیه کند، اما در عوض، چیزی بسیار کمارزشتر یا حتی توهینآمیز دریافت کند. در واقع، این مثل نشاندهندهی یک رابطهی نابرابر و ناسالم است.
در گذشته، «قلوه» را به عنوان بخشی کمارزشتر از بدن یک حیوان در نظر میگرفتند. پس وقتی کسی “دل” خود را که نماد عشق و محبت است میدهد، اما در مقابل فقط یک “قلوه” میگیرد، یعنی عشق و احساساتش نادیده گرفته شده و چیزی ناچیز به او پس داده شده است.
به بیان دیگر، این ضربالمثل حالتی را توصیف میکند که شخصی تمام وجود و محبتش را خالصانه تقدیم میکند، اما طرف مقابل یا این محبت را درک نمیکند یا با بیمهری و بیاعتنایی پاسخ میدهد.

در این نوشته، میخواهیم معنی، پیشینه و مفهوم اصلی این ضربالمثل کهن ایرانی را بررسی کنیم. در ادامه با ما همراه باشید.
ضرب المثل دل دادن و قلوه گرفتن کنایه از چیست؟
آن دو با چنان شور و محبتی با هم گفتوگو میکردند که گویی دنیا را فراموش کردهاند.
اشتیاقشان به حدی بود که فقط به حرفهای یکدیگر گوش میدادند و تنها به چشمان هم نگاه میکردند.
اگر کسی از کنارشان رد میشد و آن نگاه پر از شوق را میدید، بیدرنگ میفهمید که چقدر عمیقاً به هم دل بستهاند و با تمام وجود یکدیگر را دوست دارند.
این حالت، نشانهٔ گفتوگوی گرم و صمیمی کسانی است که از ته دل عاشق هم هستند.
این ضربالمثل معمولاً برای افرادی به کار میرود که با نهایت صمیمیت و عشق با هم صحبت میکنند، به گونهای که مهر و محبت در کلام و نگاهشان آشکار است.
گویا هر یک، قلب خود را به امانت به دیگری سپردهاند و نگهبان احساسات یکدیگرند.













