گاهی در میان صحبتهای روزمره میشنویم که کسی میگوید: “راه باز است و جاده دراز”. این جمله یک ضربالمثل است و معنای عمیقی در خود دارد.
این مثل معمولاً در موقعیتهایی به کار میرود که کاری ممکن و شدنی است، اما رسیدن به نتیجه مطلوب، زمان و تلاش زیادی میطلبد. در واقع مسیر پیش رو باز است و مانعی وجود ندارد، ولی راه طولانی است و باید صبر و پشتکار داشت.
برای نمونه، اگر کسی قصد ادامه تحصیل در یک رشته سخت را داشته باشد، ممکن است به او بگویند: “راه باز است و جاده دراز”. یعنی اگرچه این مسیر برایت باز است، اما باید بدانی که راه دشواری در پیش داری و باید سالها تلاش کنی.
این ضربالمثل به ما یادآوری میکند که گاهی برای رسیدن به هدف، تنها امکانپذیر بودن کافی نیست؛ باید آماده پیادهروی در مسیری طولانی نیز باشیم.

در این نوشته، با هم به بررسی معنی، پیشینه و مفهوم این ضربالمثل کهن ایرانی میپردازیم. در ادامه با ما همراه باشید.
معنی ضرب المثل راه باز است و جاده دراز چیست؟
اگر قصد رفتن داری، کسی جلویت را نمیگیرد. پس برو!
معمولاً این ضربالمثل در زمان جر و بحث و دعوا استفاده میشود. وقتی کسی با تهدید به رفتن میخواهد دیگران را تحت فشار بگذارد، به او میگویند: «راه باز است!» یعنی رفتنت برای ما اهمیتی ندارد و بهتر است که بروی.
گاهی هم این عبارت خطاب به افراد لجباز و یکدنده به کار میرود؛ کسانی که حرف خیرخواهان و نصیحت دیگران را مسخره میکنند و به هیچکس گوش نمیدهند. در این حالت، کسی که قصد هشدار دادن داشته، دست از تلاش برمیدارد و میگوید: هر کاری خودت میخواهی انجام بده! من نتیجهٔ کارت را به تو گفتم. حالا راه باز است و جاده دراز! برو و ببین پایان کارت چه میشود!
یعنی هر کاری دلت میخواهد بکن، هیچکس مانع تو نیست.
بیشتر بخوانید: معنی ضربالمثل وسط دعوا نرخ تعیین میکند
اختصاصی-آدینوشاپ













