معنی ضرب المثل ” روزی دست خداست “

همه ما در زندگی روزمره خود، بارها این جمله را شنیده‌ایم که “روزی دست خداست”. این ضرب‌المثل زیبا و پرمعنی، در واقع اشاره به این باور دارد که روزی‌رسان و تأمین‌کننده نیازهایمان، در نهایت خدای یکتا است.

این مفهوم به ما یادآوری می‌کند که اگرچه ما باید برای کسب روزی تلاش کنیم و از هیچ کوششی دریغ نکنیم، اما نباید تمام بار نگرانی و اضطراب نتیجه کار را تنها بر دوش خودمان بگذاریم. درست مانند کشاورزی که زمین را شخم می‌زند، بذر می‌پاشد و از آن مراقبت می‌کند، اما در نهایت این خداوند است که رویش را رقم می‌زند.

این نگاه، آرامش عمیقی به قلب می‌آورد. یعنی ما وظیفه خود را انجام می‌دهیم و سپس با اطمینان و توکل، نتیجه را به خدای بزرگ واگذار می‌کنیم. این باور به ما کمک می‌کند تا در برابر مشکلات و سختی‌های مسیر زندگی، صبورتر و مقاوم‌تر باشیم و بدانیم که روزیِ حلال و مناسب ما، از جایی که فکرش را هم نمی‌کنیم، خواهد رسید.

در این نوشته می‌خواهیم با هم معنی و مفهوم اصلی این ضرب‌المثل کهن ایرانی را بررسی کنیم. در ادامه با ما همراه باشید.

معنی روزی دست خداست یعنی چه؟

1- خداوند به خاطر بخشندگی ذاتی‌اش، به همه موجودات روزی می‌رساند. انسان‌ها، چه believer و چه non-believer، همگی از نعمت‌های او بهره‌مند می‌شوند. اما روزی فرد باایمان، از برکت بیشتری برخوردار است.

2- روزی فقط به معنای پول و ثروت نیست. یک دوست خوب، یک معلم دلسوز، همراهان شایسته، دانش سودمند و بهره‌مندی از امور معنوی نیز همه از انواع روزی هستند. ممکن است کسی از نظر مالی در تنگنا باشد، اما پرروزی محسوب شود؛ چرا که خانواده‌ای پاک، فرزندان شایسته و دوستان خوبی دارد.

3- وقتی کسب‌وکار کسی رونق خود را از دست می‌دهد، با گفتن این ضرب‌المثل به خود یادآوری می‌کند که خداوند روزی‌رسان است و قطعاً او را یاری خواهد کرد.

4- در پایان، توجه شما را به سخنی ارزشمند از حضرت علی علیه السلام جلب می‌کنیم که در کتاب نهج‌البلاغه، در توصیف آفرینش مورچه و روزی رساندن خدا به او می‌فرمایند:
« به این مورچه نگاه کنید. با آن جثه کوچک و اندام ظریفش که به واسطه کوچکی، به سختی دیده می شود و درک همه پیچیدگی های وجود او در اندیشه نمی گنجد، چگونه روی زمین [ناهموار و پر سنگلاخ] راه می رود و به روزی اش دست می یابد. دانه ها را [از راه های دور و نزدیک] به لانه اش منتقل و در مکانی معین نگه داری می کند.
در فصل گرما برای سرما و به هنگام توانایی برای روز ناتوانی، ذخیره می کند. روزی اش [از سوی خدا] تضمین شده و خوراک موافق طبعش در اختیار او قرار گرفته است. خداوند منان هرگز از او غافل نمی شود و پروردگار مدبر محرومش نمی سازد، هر چند در دل سنگ سخت و خشک و میان صخره ای بدون رطوبت باشد.»
(خطبه 185 نهج البلاغه)

پیشنهادی: معنی ضرب‌المثل “روز از نو، روزی از نو”
اختصاصی-آدینوشاپ