معنی ضرب المثل ” مثل ابر بهار “

ضرب‌المثل “مثل ابر بهار” به کسی گفته می‌شود که بسیار سخاوتمند و بخشنده است و دائم در حال خیررسانی به دیگران می‌باشد.

ابر در فصل بهار، به طور پیوسته و فراوان باران می‌بارد و زمین‌های خشک را سیراب می‌کند. در نتیجه، زمین سرسبز و پرثمر می‌شود و همه از نعمت آن بهره‌مند می‌گردند.

به همین شکل، وقتی فردی را “مثل ابر بهار” می‌نامند، منظور این است که او وجودی پربرکت دارد و همیشه با دست باز و دلی گشاده، به دیگران کمک می‌کند و نیازهایشان را برطرف می‌سازد. محبت و بخشش او پایان‌ناپذیر است، همان‌طور که باران ابر بهار بی‌وقفه می‌بارد.

در این نوشته، می‌خواهیم معنی و مفهوم اصلی این ضرب‌المثل کهن ایرانی را با هم مرور کنیم. در ادامه با آدینوشاپ همراه باشید.

معنی ضرب المثل مثل ابر بهار چیست؟

ابرهای فصل بهار معمولاً با خود باران‌های تند و ناگهانی می‌آورند. این بارش‌ها گاهی آنقدر شدید هستند که باعث جاری شدن سیل می‌شوند. وقتی در مورد کسی می‌گویند “مثل ابر بهاری گریه می‌کند”، منظور این است که آن شخص به شدت و بدون وقفه گریه می‌کند، طوری که گویی سیلابی از اشک از چشمانش جاری شده است.

این عبارت در واقع کنایه از گریه‌های طولانی و بسیار زیاد است.

ابر بهاری معمولاً ابری باران‌زا است که بارش‌های ناگهانی و شدید ایجاد می‌کند. این باران به صورت فراوان و پرحجم می‌بارد و باعث سرسبزی و تازگی محیط می‌شود.

وقتی کسی با چشمانی پر از اشک، آرام و پیاپی گریه می‌کند و گریه‌اش تمامی ندارد، برای بیان همدردی می‌گویند چشمانش مانند ابر بهار از اشک خیس شده است.

به طور کلی، این ضرب‌المثل برای کسی به کار می‌رود که گریه‌های طولانی و فراوان دارد. در این تشبیه زیبا و لطیف، چشمان فرد به ابرهای بهاری و اشک‌هایش به باران بهاری تشبیه می‌شود.