هر کاری را باید به فردی که در آن زمینه مهارت و تخصص دارد سپرد. این مثل قدیمی به ما یادآوری میکند که برای انجام درست و بینقص هر کاری، باید سراغ کسی برویم که در آن کار، خبره و ماهر است.
در همین زمینه، امام علی (ع) در حدیثی میفرمایند:
«اُدفَعُوا الأمُورَ إلَى أهلِها»
**کارها را به اهلش بسپارید.**
این سخن گهربار به روشنی نشان میدهد که سپردن کار به دست افراد ناآگاه و نابلد، نه تنها نتیجهی خوبی ندارد، بلکه ممکن است باعث زیان و مشکلات بیشتری شود. چه در کارهای کوچک روزمره و چه در امور مهم و بزرگ، کلید موفقیت، تشخیص فرد شایسته و سپردن کار به اوست. این کار هم باعث میشود کار با کیفیت بهتری انجام شود و هم از اتلاف وقت و هزینه جلوگیری میکند.

در این نوشته، شما با مفهوم و معنای یکی از ضربالمثلهای کهن و پرمعنی ایرانی آشنا خواهید شد. با ما همراه باشید.
معنی کار را باید به کاردان سپرد چیست؟
هر کاری را باید به دست کسی بسپاری که در آن زمینه تخصص و مهارت دارد. همانطور که ضربالمثل معروف میگوید: کار را باید به اهلش سپرد.
منظور از کاردان، فردی است که در یک زمینه خاص، دانش و تجربه کافی دارد و به خوبی از پس کار برمیآید.
در واقع، هیچ کس نمیتواند در همهٔ کارها استاد باشد. به همین خاطر، برای اینکه نتیجهٔ کار خوب و باکیفیت باشد، باید سراغ کسی برویم که سالها در یک رشتهٔ مشخص فعالیت کرده و مهارت زیادی به دست آورده است.
این موضوع در مورد مسائل علمی هم صادق است. مثلاً اگر کسی سوالی دربارهٔ فلسفه داشته باشد، نزد استاد فلسفه میرود، نه کسی که سالهاست معماری یا ادبیات خوانده است.
یا مثلاً کسی که میخواهد یک لباس بدوزد، پیش یک خیاط ماهر و با تجربه میرود، نه کسی که فقط کارهای ساده و ابتدایی خیاطی بلد است.
حدیث درباره سپردن کارها به افراد ناشی
پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلّم) فرمودند: هر کس کاری را بدون دانش و مهارت لازم انجام دهد، بیشتر از اینکه چیزی را درست کند، خرابکاری میکند.
همچنین ایشان در سخن دیگری میفرمایند: وقتی کارها به افراد ناشایست سپرده شود، باید در انتظار قیامت بود.
امام علی (علیه السلام) نیز میفرمایند: چهار چیز باعث نابودی حکومتها میشود: ۱- نادیده گرفتن مسائل مهم و اصلی، ۲- پرداختن بیش از حد به مسائل جزئی و حاشیهای، ۳- استخدام افراد نالایق، ۴- کنار گذاشتن افراد لایق و باکفایت.













