حتماً این ضربالمثل معروف را شنیدهاید که میگویند: «یک من ماست، چقدر کره میدهد؟» این جمله معمولاً در موقعیتهایی به کار میرود که کسی بیش از اندازه انتظار داشته باشد یا توقع بیجایی از کسی یا چیزی داشته باشد.
در واقع، این مثل اشاره به این دارد که هر چیزی فقط به اندازه ظرفیت و توانایی خودش میتواند نتیجه بدهد. مثلاً از یک من ماست، فقط به اندازه مشخصی کره میشود بگیریم، نه بیشتر. اگر کسی فکر کند از این مقدار ماست میتواند کره زیادی به دست آورد، قطعاً در اشتباه است.
این ضربالمثل به ما یادآوری میکند که باید واقعبین باشیم و از هر شخص، وسیله یا موقعیت، فقط به اندازه قابلیتهایش توقع داشته باشیم. وقتی انتظارات ما با واقعیت هماهنگ نباشد، نتیجهای جز ناامیدی و حسرت نخواهد داشت.

در این بخش به توضیح و درک معنای این ضربالمثل ایرانی میپردازیم. در ادامه با ما همراه باشید.
معنی ضرب المثل یک من ماست چقدر کره میده
این ضربالمثل تصویری گویا از پیوند بین کوشش و دستاورد را نشان میدهد. این جمله کوتاه و پرمعنی به ما یادآوری میکند که در زندگی هیچ پیروزی بدون رنج به دست نمیآید و برای رسیدن به هر چیز ارزشمندی، باید بهایش را با تلاش پرداخت.
این سخن خطاب به کسانی است که به دنبال ثروت، نامآوری یا هر هدف دیگری هستند، اما از دشواریهای مسیر میهراسند یا توقع دارند با کمترین کوشش، بزرگترین نتیجه را بگیرند. در چنین شرایطی، این ضربالمثل مانند هشداری به آنهاست که برای رسیدن به قله، باید از پایین کوه شروع به بالا رفتن کرد و این راه، اراده و پایداری میخواهد.
همانطور که برای درست کردن کره زیاد، به ماست زیادی نیاز است و باید برای زدن آن زحمت کشید، برای به دست آوردن دارایی و موفقیت نیز باید بسیار تلاش کرد، ساعات طولانی کار کرد، اندیشههای نو آفرید و با ناکامیها روبرو شد. هیچ ثروتی یکباره از آسمان نمیبارد و هیچ کامیابی بدون رنج فراهم نمیشود.
ماستی که ترشه از تغارش پیداست













