این ضربالمثل برای توصیف فردی به کار میرود که به حرف دیگران توجهی ندارد و اصلاً گوش نمیدهد. وقتی کسی اینگونه باشد، میگویند: “فلانی یک گوشش دره، یک گوشش دروازه.”
معنای آن این است که حرف از یک گوش او وارد میشود و بیدرنگ از گوش دیگرش خارج میگردد؛ انگار که گوشهایش مانند یک دره و یک دروازه باز هستند و هیچ چیزی در مغز او باقی نمیماند. چنین شخصی به تذکرها و توصیههای اطرافیانش هیچ اهمیتی نمیدهد و در برابر شنیدن مقاومت میکند.

در این نوشته میخواهیم با هم معنی و مفهوم اصلی این ضربالمثل کهن ایرانی را بررسی کنیم. در ادامه با ما همراه باشید.
معنی یک گوشش دره یک گوشش دروازه یعنی چه؟
1- یعنی حرفی که به او میزنیم، در ذهنش نمیماند و بیدرنگ فراموشش میکند. به چنین فردی میگویند “حرفنشنو”.
2- این اصطلاح برای کسی به کار میرود که به سخنان دیگران توجهی ندارد. برای مثال، ممکن است زمانی طولانی با او صحبت کنی و او با ظاهری دقیق به حرفهایت گوش دهد و حتی پندهایت را تأیید کند، اما به محض این که از پیش تو میرود، همهی آنچه شنیده بود را از یاد میبرد و حتی توصیهها را فراموش میکند.
3- این ضربالمثل معمولاً در مورد افرادی گفته میشود که پندهای دلسندانهی دیگران را میشنوند، اما به سادگی از کنار آنها میگذرند و برایشان اهمیت قائل نمیشوند.
4- گاهی این اصطلاح در مورد دانشآموزان نیز به کار میرود؛ یعنی ساعتها نزد معلم بنشینی و به آموزشهایش گوش کنی، اما در عمل هیچکدام از آنها را به کار نبندی.
5- این ضربالمثل از نظر معنایی به اصطلاح “از این گوش میگیرد و از آن گوش در میکند” نزدیک است.













