چند دقیقه هنرنمایی که برای بازیگرش اسکار آورد ولی بعد از مرگ

عصر ایران – فیلم شوالیه تاریکی The Dark Knight ساخته کریستوفر نولان نه ‌فقط یک اثر موفق ابرقهرمانی، بلکه یکی از محبوب‌ترین و اثرگذارترین فیلم‌های قرن ۲۱ است.

فیلم در زمان اکران با استقبال بی‌سابقهٔ تماشاگران روبه‌رو شد، رکوردهای فروش را شکست و خیلی زود فراتر از ژانر خود دیده شد. برای بسیاری از مخاطبان، این فیلم اولین باری بود که یک اثر ابرقهرمانی را جدی، تاریک و اخلاق‌محور تجربه می‌کردند.

محبوبیت فیلم فقط به هیجان و شخصیت جوکر محدود نمی‌شود؛ تماشاگران با پرسش‌های اخلاقی و انتخاب‌های دشوار بتمن ارتباط برقرار کردند. همین ترکیب سرگرمیِ پرکشش و دغدغهٔ فکری باعث شد فیلم هم در گیشه موفق باشد و هم در حافظهٔ جمعی بماند.

شوالیه تاریکی امروز هم مرتب در فهرست‌های «بهترین فیلم‌های تاریخ» و رأی‌گیری‌های مردمی دیده می‌شود و برای بسیاری از بینندگان، معیار سنجش فیلم‌های ابرقهرمانی بعد از خودش شده است.

به زبان ساده، این فیلم محبوب شد چون هم تماشاگر عام را هیجان‌زده کرد و هم او را به فکر فرو برد؛ ترکیبی که به‌ندرت به این قدرت کنار هم قرار می‌گیرند.

بازی هیث لجر Heath Ledger در نقش جوکر در این فیلم یکی از ماندگارترین بازی‌های تاریخ سینما لقب گرفت،دلیل ماندگاری آن این است که لجر جوکر را به یک «شرّ کارتونی» تقلیل نداد، او شخصیتی ساخت پیچیده، آزاردهنده و عمیقاً انسانی که هنوز هم معیار سنجش تمام ضدقهرمان‌های بعد از خودش است.

به همین دلیل، بسیاری معتقدند شوالیه تاریکی نه‌فقط به‌خاطر داستان یا کارگردانی، بلکه به‌خاطر این یک بازی به تاریخ سینما وارد شد.

در کنار همه موفقیت‌ها، جایگاه فیلم با بازی فراموش‌نشدنی تثبیت شد. لجر برای نقش جوکر جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را دریافت کرد، اما نکتهٔ تلخ و تاریخی اینجاست که او چند ماه پیش از اکران فیلم از دنیا رفته بود.

اسکار او به‌صورت پس از مرگ اهدا شد و همین موضوع، تأثیر احساسی و نمادین نقش را دوچندان کرد.