لاستیکها جیغ کشیدند و من هم همینطور
اول کویر تایر را تست کردم. با سرعت ۸۰ کیلومتر وارد پیچ شدم. صدای جیغ لاستیک تمام کویر را پر کرد. احساس کردم عقب ماشین میخواهد از جلو سبقت بگیرد! فرمان سبک و وحشتزده شده بود. انگار روی یک لایه شن لیز میخوردم.
سپس نوبت بارز بود. دقیقا همان سرعت، همان پیچ. تفاوت مثل شب و روز بود. فرمان سنگینتر و مطمئنتر شد. لاستیک چسبیده بود به آسفالت. بغلم فقط کمی جمع شد، نه بیشتر.
نگاهی از زیر به آجهای خسته
بعد از تست، باد لاستیکها را خالی کردم تا ترکیب آج را از نزدیک ببینم. آجهای کویر تایر نرم و بیحالت به نظر میرسید. طرح آن بیشتر برای نمایش بود تا عملکرد واقعی.
اما آجهای بارز عمیق و زاویهدار بودند. طراحی آن برای پاره کردن باد و چنگ زدن به خاک بود. جنس لاستیک هم سفتتر و جدیتر بود. اینجا بود که دلیل آن تفاوت فاحش را فهمیدم.
حکم نهایی: یک انتخاب روشن
اگر سمند دارید و میخواهید در جادههای کویری و پیچهای خطرناک جان خود و خانوادهتان را به بازی نگیرید، پاسخ واضح است.
کویر تایر فقط اسمش کویر است. برای رانندگی واقعی در جادههای ایران گزینهای ضعیف و خطرناک است.
بارز گرانتر است؟ شاید. اما ارزش هر ریالش را دارد. چون در آن پیچ تند، چیزی بیشتر از پول را نجات میدهد: جان شما. انتخاب با خودتان است.













