تحقیق در مورد زندگی حضرت مریم (س)

زندگی حضرت مریم (س)

حضرت مریم (س) از شخصیت‌های بسیار بزرگ و پاک در تاریخ ادیان است. ایشان مادر حضرت عیسی (ع) هستند و نزد مسلمانان و مسیحیان از جایگاه ویژه‌ای برخوردارند.

دوران کودکی و جوانی

مادر حضرت مریم، “حَنّه” نام داشت. او بسیار دوست داشت فرزندی داشته باشد تا او را وقف خدمت به پروردگار کند. وقتی خداوند به او دختری به نام مریم عطا کرد، او این نذر را به جا آورد و مریم را برای خدمت به “بیت‌المقدس” سپرد.

حضرت مریم تحت سرپرستی حضرت زکریا (ع) قرار گرفت. ایشان در خلوتگاه خویش، همواره به عبادت خدا مشغول بود و خداوند روزی او را به‌صورت معجزه‌آسایی از جانب خود می‌رساند. هرگاه حضرت زکریا بر او وارد می‌شد، می‌دید که نزد او میوه‌های زمستانی در تابستان و میوه‌های تابستانی در زمستان وجود دارد.

(آیه 37 سوره آل عمران):
**قَالَتْ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ ۖ قَالَ كَذَٰلِكِ اللَّهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ ۚ إِذَا قَضَىٰ أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ**

بشارت تولد حضرت عیسی (ع)

خداوند فرشته‌ای را به سوی مریم فرستاد تا او را به فرزندی پاک به نام “عیسی” بشارت دهد. مریم با تعجب پرسید: «چگونه ممکن است من پسری داشته باشم، در حالی که هیچ انسانی با من تماسی نداشته است؟» فرشته در پاسخ گفت: «این امر برای خدا آسان است. ما او را نشانه‌ای برای مردم و رحمتی از جانب خویش قرار خواهیم داد.»

معجزه تولد

حضرت مریم برای دوری از نگاه مردم، به مکانی خلوت رفت. هنگامی که درد زایمان به سراغش آمد، در کنار تنه خشکیده یک درخت نخل، حضرت عیسی (ع) به دنیا آمد. خداوند به او امر کرد که تنه نخل را تکان دهد تا خرماهای تازه بر او فرو ریزد و از آبی که در آنجا جاری شد، بنوشد و چشمانش را روشن دارد.

وقتی مریم با فرزندش نزد قومش بازگشت، مردم با دیدن این صحبت شگفت‌زده شدند. مریم فقط به عیسی اشاره کرد. тогда عیسی که نوزادی در گهواره بود، به سخن درآمد و گفت:

(آیه 30 سوره مریم):
**قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا • وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيْنَ مَا كُنْتُ وَأَوْصَانِي بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ مَا دُمْتُ حَيًّا**

این معجزه، همگان را به حیرت واداشت و نشان داد که این کودک، پیامبری برگزیده از سوی خداست.

حضرت مریم (س) نماد پاکدامنی، ایمان راسخ و تسلیم در برابر فرمان خداوند است. زندگی پربرکت ایشان، سرمشقی برای همه انسان‌هاست.

حضرت مریم (س)، مادر حضرت عیسی (ع) است. یکی از رویدادهای بسیار مهم در زندگی او، تولد فرزندش بدون ازدواج است. قرآن کریم در چندین سوره به زندگی این بانوی بزرگ پرداخته است؛ از جمله در سوره مریم که سرگذشت او را بیان کرده و پرورش یافتنش را به خداوند نسبت داده است.

درباره معنی واژه «مریم» گفته شده که این نام، ریشه مصری دارد و به شکل «میریام» به کار می‌رفته و به معنای «محبوب و دوست‌داشتنی» است. در سده نخست میلادی، این نام بسیار رواج داشت و دلیل این محبوبیت، شخصیت مریم، خواهر حضرت موسی (ع) در کتاب تورات بوده است.

حضرت مریم (س) نه تنها در آیین مسیحیت، بلکه در اسلام نیز مقام والایی دارد. در میان مسلمانان، چه شیعه و چه اهل سنت، از او همراه با حضرت فاطمه (س)، حضرت آسیه و حضرت خدیجه (س) به عنوان چهار زن برتر و نمونه بهشت یاد می‌شود.

حضرت مریم (س) در اسلام و مسیحیت

در دین اسلام، حضرت مریم (س) به عنوان زنی بسیار پاک و باایمان شناخته می‌شود که می‌تواند الگوی خوبی برای همه مؤمنان باشد. ایشان به خدا ایمان داشت و همیشه فرمان‌های او را اجرا می‌کرد. نام این بانو در آیات متعددی از قرآن آمده است. در آیه ۳۷ سوره آل‌عمران چنین می‌خوانیم:
فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنْبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَکفَّلَهَا زَکرِیا کلَّمَا دَخَلَ عَلَیهَا زَکرِیا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا قَالَ یا مَرْیمُ أَنَّى لَک هَذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یرْزُقُ مَنْ یشَاءُ بِغَیرِ حِسَابٍ
خداوند او را با محبت پذیرفت و مانند گیاهی پاک پرورش داد و سرپرستی او را به حضرت زکریا سپرد. هر بار که زکریا به محل عبادت مریم می‌رفت، غذا و روزی ویژه‌ای نزد او می‌دید. از او پرسید: ای مریم، این روزی از کجا برای تو آمده؟ مریم پاسخ داد: این از سوی خداست؛ خدا به هرکس که بخواهد، بی‌شمار روزی می‌دهد.
در توضیح این آیات نوشته‌اند که گاهی میوه‌ها و خوراکی‌های بهشتی برای حضرت مریم فراهم می‌شد.

در آیین مسیحیت نیز حضرت مریم جایگاه بزرگی دارد. بعضی از گروه‌های مسیحی برای ایشان مقامی بالاتر از فرشتگان و در عین حال پایین‌تر از خدا قائل هستند. در برخی دیگر از مسیحیان، پرستش حضرت مریم همراه با خدا و حضرت عیسی رواج دارد. اسلام چنین باوری را نمی‌پذیرد و آن را درست نمی‌داند.

خلاصه داستان زندگی حضرت مریم (س)

مادر حضرت مریم (س)، «حَنَّه» نام داشت که پدرش فاقود بود. پدر مریم پیش از تولد او از دنیا رفت و نامش در قرآن «عمران» و در کتاب‌های مسیحی «یواقیم» ذکر شده است. حضرت مریم در حدود ۲۰ سال قبل از میلاد به دنیا آمد.

حَنَّه مدت سی سال فرزندی نداشت. او به درگاه خداوند نذر کرد که اگر فرزندی به او عطا شود، او را برای خدمت در معبد بیت‌المقدس وقف کند. خداوند دعای او را اجابت کرد و حَنَّه باردار شد.

پس از تولد مریم، مادرش بر اساس نذری که کرده بود ـ با اینکه معمول نبود دختران را برای خدمت به معبد بفرستند ـ او را به کاهنان معبد سپرد. کاهنان برای انتخاب سرپرست مریم با یکدیگر اختلاف نظر پیدا کردند و در نهایت تصمیم گرفتند قرعه‌کشی کنند. قرعه به نام حضرت زکریا (ع) افتاد که به گفته برخی منابع، شوهر خالهٔ مریم بود.

زکریا محیطی مناسب برای پرورش و نگهداری از مریم فراهم کرد تا اینکه او بزرگ شد و در مکانی که زکریا در معبد برایش در نظر گرفته بود، به عبادت می‌پرداخت و در زمان‌های مشخص شده، وظایف خدمتکاری در معبد را نیز انجام می‌داد.

چند سال بعد، فرشتهٔ خداوند در قالب انسانی بر مریم نمایان شد و او را به داشتن فرزندی بشارت داد. مریم گفت: «این چگونه ممکن است در حالی که من ازدواج نکرده‌ام؟» فرشته پاسخ داد که این کار برای خداوند آسان است.

در مورد سن حضرت مریم در زمان بارداری گفته شده که چون در آن دوران، دختران در ۱۲ یا ۱۳ سالگی نامزد می‌شدند، احتمال دارد مریم در آغاز نوجوانی، عیسی (ع) را به دنیا آورده باشد.

مدت بارداری مریم (س) نیز میان منابع مختلف، از چند ساعت تا چند ماه، متفاوت گزارش شده است.

سرانجام، عیسی (ع) در کنار درخت نخل خشکیده‌ای متولد شد. مریم به فرمان خداوند تنهٔ درخت را تکان داد و ناگهان درخت سرسبز شد و خرمای تازه از آن فرو ریخت و مریم از آن خرماها خورد.

وقتی مریم با فرزندش نزد قوم خود بازگشت، با سرزنش و پرسش‌های فراوانی روبرو شد؛ اما به دستور خداوند سکوت کرده بود و چیزی نمی‌گفت. تنها به فرزندش اشاره کرد. آنگاه عیسی (ع) به اذن پروردگار سخن گفت و با بیان مقام نبوت خود، همه را به سکوت واداشت.

نام فرزندان حضرت مریم (س)

در مورد زندگی حضرت مریم پس از تولد حضرت عیسی، دیدگاه‌های متفاوتی وجود دارد. برخی کتاب‌های مسیحی از ازدواج او با یوسف نجار سخن گفته‌اند و برای او پسران و دخترانی نام برده‌اند یا از خواهران و برادرانی برای عیسی یاد کرده‌اند. با این حال، گروهی از مسیحیان با این نظر مخالف هستند و کلیسا نیز از سده پنجم میلادی به بعد اعلام کرده که مریم هرگز ازدواج نکرده و منظور از خواهران و برادران عیسی، در واقع خویشاوندان نزدیک او بوده‌اند.

در منابع اسلامی نیز باور بر این است که حضرت مریم تنها برای به دنیا آوردن عیسی از معبد خارج شد و در تمام عمر خود ازدواج نکرد.

وفات حضرت مریم (س)

برخی از مسیحیان باور دارند که مریم (س) از دنیا نرفته، بلکه با بدن خود به آسمان برده شده است. اما گروه دیگری فکر می‌کنند که او حدود سال ۳۵ میلادی و در ۵۱ سالگی از دنیا رفته است. هیچ‌کس به طور دقیق نمی‌داند که او در کجا به خاک سپرده شده است.
براساس روایتی که در کتاب کافی وجود دارد، مریم (س) پیش از به آسمان رفتن عیسی (ع) از دنیا رفته و عیسی (ع) خودش او را غسل داده است.
داستان زندگی حضرت یوسف (ع)