یکی از کسانی که برای انجام فریضهٔ امر به معروف و نهی از منکر جان خود را فدا کرد، شهید والامقامی است که داستان زندگیاش سرشار از ایمان و ایثار است.
او در خانوادهای متدین و سادهزیست پرورش یافت. از کودکی به ارزشهای دینی و اخلاقی پایبند بود و همواره سعی میکرد به دیگران نیز در انجام کارهای نیک یاری رساند. هنگامی که بزرگتر شد، احساس کرد بر اساس آموزههای دینی، مسئولیتی در برابر جامعه دارد؛ اگر کار ناشایستی میدید، نمیتوانست در برابر آن ساکت بماند و اگر کار خوبی را فراموش میکردند، احساس میکرد باید دیگران را به آن سفارش کند.
این وظیفهٔ دینی برای او بسیار جدی بود. او نهی از منکر را نه برای سرزنش، که برای خیرخواهی و نجات مردم انجام میداد. با مهربانی و دلسوزی سعی میکرد راه درست را نشان دهد. اما متأسفانه در یکی از روزها، هنگامی که با رفتاری نادرست مخالفت کرد، با واکنش خشونتآمیزی روبرو شد و در این مسیر، جان پاکش را از دست داد.
او با خون خود، اهمیت و عظمت این وظیفهٔ الهی را جاودانه کرد و نامش به عنوان شهید امر به معروف و نهی از منکر، برای همیشه در تاریخ میدرخشد. یاد و راهش گرامی باد.

یکی از وظایف مهم دینی ما، فراخواندن به کارهای نیک و بازداشتن از کارهای ناشایست است. به این عمل، “امر به معروف و نهی از منکر” میگویند. مسلمانان به دلیل علاقه و دلسوزی که نسبت به هم دارند، این وظیفه را انجام میدهند تا با همکاری یکدیگر، جامعهای پاک و عاری از زشتیها بسازند.
در گذشته، افرادی بودند که برای انجام این دستور الهی، از هیچ تلاشی دریغ نکردند و حتی جان خود را در این راه از دست دادند. شهید ناصر اِبدام و شهید محمود توفیقیان از جمله این افراد فداکار هستند.
زندگینامه شهید ناصر (عباس) اِبدام
ناصر ابدام در سیام شهریور ماه سال ۱۳۵۴ در شهر خرمآباد چشم به جهان گشود. در شناسنامهاش نام «ناصر» ثبت شده بود، ولی در خانواده همه او را «عباس» صدا میکردند. او انسانی معتقد و پایبند به اصول دینی بود و به ویژه به امر به معروف و نهی از منکر اهمیت میداد. همیشه سعی میکرد نمازهایش را در اولین لحظات اوقاتش بخواند، با قرآن مأنوس بود و روزههای مستحبی میگرفت.
در رفتار، آرامش و متانت داشت و از هر گونه درگیری و خشونت دوری میکرد. ناصر پشتوانه و تکیهگاه خانواده بود و در برابر ستمدیدگان و نیازمندان، یاوری مهربان و دستیاری بخشنده به شمار میرفت.
نحوه شهادت
در روز جمعه، سیام شهریور سال شصت و نه، ناصر به همراه یکی از دوستانش راهی دانشگاه تهران شد تا در نماز جمعه شرکت کند. در راه، وقتی به پارک لاله رسیدند، متوجه شدند که یک فرد مزاحم برای یک خانم ایجاد زحمت میکند. ناصر به سمت او رفت و با ادب و احترام، به او تذکر داد.
مزاحم در پاسخ، با ناصر درگیر شد و سپس چاقو کشید و چندین ضربه به او زد. ناصر بر زمین افتاد و بدنش غرق در خون شد. چند نفر خواستند به کمک او بیایند، اما آن فرد مزاحم با تهدید، مانع از نزدیک شدن آنها شد.
بعد از مدتی، توانستند آن فرد را دستگیر کنند و به ناصر رسیدگی کنند، اما متأسفانه به دلیل جراحات شدید و از دست دادن خون زیاد، ناصر قبل از رسیدن به بیمارستان، جان خود را از دست داد و به شهادت رسید.
چند روز پس از این حادثه، پدر این شهید با رهبر انقلاب اسلامی دیدار کردند. ایشان در این دیدار، شهید ناصر اِبدام را «نخستین شهید امر به معروف و نهی از منکر» نامیدند.
زندگینامه شهید محمود توفیقیان
محمود توفیقیان در سال ۱۳۶۴ در یک خانواده مذهبی متولد شد. از دوران نوجوانی، عضو فعال بسیج بود و در مسجد اذان میگفت. او در تلاوت قرآن مهارت داشت.
در جوانی، فردی خلاق و کارآفرین بود و به شرکت در هیأتهای مذهبی پایبند بود. روحیهای داشت که در برابر ستم و نادرستی نمیایستاد و هرگونه فساد و عمل خلاف شرع را به هیچ وجه تحمل نمیکرد و تا جایی که میتوانست با آنها مقابله میکرد.
برای ملاقات با دوستانش، کنار قبور شهدا قرار میگذاشت. همیشه به فکر دیگران بود و مراقب بود باعث آزار و اذیت هیچکس نشود.
نحوه شهادت
در روز چهارم خرداد سال ۱۳۸۷، محمود توفیقیان در راه محل کار بود که متوجه رفتار ناشایست یک زن و مرد داخل خودرویی شد. او به آن دو تذکر اخلاقی داد.
در پاسخ، راننده خودرو به عقب حرکت کرد و محمود را چندصد متر روی زمین کشید و سپس با دیوار برخورد کرد. این حادثه باعث شد محمود توفیقیان ضربه مغزی شدیدی بخورد.
راننده توسط شاهدان صحنه دستگیر و به پلیس تحویل داده شد. متأسفانه محمود توفیقیان به دلیل جراحات بسیار شدید، پیش از رسیدن به بیمارستان به شهادت رسید.













