تحقیق در مورد بیماری بری بری و علائم و علت آن

بیماری بری بری یک مشکل سلامتی است که وقتی بدن با کمبود یک ویتامین مهم به نام تیامین (ویتامین B1) روبرو می‌شود، ایجاد می‌گردد. این ویتامین برای تبدیل غذا به انرژی در بدن ما ضروری است.

این بیماری معمولاً به دو شکل اصلی دیده می‌شود:

**بری بری خشک:**
این نوع بیماری بیشتر روی سیستم عصبی اثر می‌گذارد و می‌تواند باعث این مشکلات شود:
* احساس گزگز، بی‌حسی یا سوزن سوزن شدن در دست‌ها و پاها
* ضعف و درد در ماهیچه‌ها
* مشکل در راه رفتن و از دست دادن تعادل
* کاهش قدرت عضلانی
* مشکل در درک احساسات

**بری بری مرطوب:**
این نوع بیماری بیشتر روی قلب و سیستم گردش خون تأثیر می‌گذارد و نشانه‌های آن شامل این موارد است:
* تنگی نفس حتی هنگام استراحت
* تورم در پاها و ساق پاها
* بیدار شدن از خواب به خاطر احساس خفگی
* افزایش ضربان قلب
* خستگی شدید و کمبود انرژی

در موارد جدی، این بیماری می‌تواند حتی زندگی فرد را تهدید کند. خوشبختانه با تشخیص به موقع و دریافت ویتامین B1 کافی، می‌توان این بیماری را درمان کرد.

بیماری بری بری چیست؟

بیماری بری‌بری یک بیماری ژنتیکی کمیاب است که به دلیل کمبود ویتامین B1 یا تیامین در بدن به وجود می‌آید. در ادامه اطلاعات بیشتری درباره این بیماری دریافت خواهید کرد.

بری‌بری در واقع نوعی مشکل تغذیه‌ای است که علت اصلی آن کمبود ویتامین B1 است. تیامین در بدن وظیفه دارد مولکول‌های قندی مثل گلوکز را تجزیه کند تا انرژی تولید شود. همچنین، این ویتامین در تشکیل دیواره سلول‌های عصبی نیز نقش دارد. اگر این ویتامین به اندازه کافی در بدن وجود نداشته باشد، فرد به بیماری بری‌بری مبتلا می‌شود و نشانه‌هایی مانند خستگی شدید، مشکلات قلبی، اختلال در سیستم عصبی، ضعف عضلانی و نارسایی در دستگاه گوارش در او پدیدار می‌گردد.

تاریخچه بری بری

در قرن نوزدهم و سال‌های پیش از آن، برنج سفید غذای اصلی مردم معمولی و قشر متوسط در آسیا بود. به همین دلیل بیماری بری‌بری در میان این گروه بسیار شایع شده بود. در سال ۱۸۸۴، پزشکی ژاپنی به نام تاکاکی کانهیرو متوجه شد که ملوانان ساده‌رتبه که فقط برنج سفید می‌خوردند، زیاد به بری‌بری مبتلا می‌شوند؛ در حالی که افسران و دریانوردان غربی که مانند مردم غرب غذا می‌خوردند، به این بیماری دچار نمی‌شدند.

در ابتدا کانهیرو فکر می‌کرد که کمبود پروتئین باعث بری‌بری می‌شود. پس با پشتیبانی نیروی دریایی ژاپن، آزمایشی ترتیب داد. او دو کشتی انتخاب کرد. به خدمه یکی از آن‌ها فقط برنج سفید داده شد و به خدمه کشتی دوم، علاوه بر برنج، غذاهایی مانند گوشت، ماهی، جو و لوبیا نیز داده می‌شد.

نتیجه آزمایش بسیار گویا بود: در کشتی اول ۱۶۱ نفر به بری‌بری مبتلا شدند و ۲۵ نفرشان از دنیا رفتند؛ اما در کشتی دوم فقط ۱۴ نفر بیمار شدند و هیچ کس جان خود را از دست نداد.

این نتایج، کانهیرو و نیروی دریایی را قانع کرد که نوع خوراک، عامل اصلی بیماری بری‌بری است. این نظریه در سال ۱۸۹۷ توسط کریستین ایجکمن تأیید شد. او مشاهده کرد که اگر به جای برنج سفید، به مرغ‌ها برنج کامل (با سبوس) داده شود، آن‌ها به بری‌بری مبتلا نمی‌شوند.

یک سال بعد، فردریک هاپکینز دریافت که برخی مواد غذایی، علاوه بر داشتن کربوهیدرات، پروتئین و چربی، حاوی ترکیبات دیگری هستند که برای سوخت و ساز و سلامت بدن ضروری‌اند.

در سال ۱۹۰۱، دستیار کریستین ایجکمن اعلام کرد که بری‌بری در واقع یک بیماری کمبودی است. این حرف بعدها درست از آب درآمد، وقتی مشخص شد که بری‌بری به دلیل کمبود ویتامین تیامین (B1) ایجاد می‌شود.

در نهایت، ایجکمن، دانشمند هلندی، ثابت کرد که دلیل اصلی بیماری بری‌بری، برنامه غذایی نادرست و ناکافی است. پژوهش‌های او راه را برای کشف ویتامین‌ها باز کرد. به پاس این دستاورد بزرگ، ایجکمن و هاپکینز در سال ۱۹۲۹ جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی را دریافت کردند.

علت بری بری

بیماری بری‌بری به دلیل کمبود ویتامین تیامین در بدن ایجاد می‌شود. از آنجایی که بدن انسان نمی‌تواند این ویتامین را خودش بسازد، باید آن را از طریق خوراکی‌هایی که می‌خورد به دست آورد. تیامین به طور طبیعی در مواد غذایی مانند نان سبوس‌دار، گوشت تازه، حبوبات، سبزیجات، میوه‌ها و شیر وجود دارد.
به همین دلیل، این بیماری بیشتر در افرادی دیده می‌شود که به دلایلی مانند فقر یا کمبود مواد غذایی، این خوراکی‌های سالم را به اندازه کافی مصرف نمی‌کنند.
خوردن برنج سفید که تیامین بسیار کمی دارد نیز می‌تواند یکی از دلایل بری‌بری باشد. در گذشته و به ویژه در قرن نوزدهم، این بیماری در کشورهای آسیایی که برنج سفید غذای اصلی آن‌ها بود، بسیار رایج شد.
افرادی که الکل زیاد مصرف می‌کنند و تغذیه مناسبی ندارند، و همچنین نوزادانی که از شیر مادری با کمبود تیامین تغذیه می‌کنند، نیز در خطر ابتلا به این بیماری هستند.
در بدن برخی ماهی‌ها، آنزیمی به نام تیامیناز وجود دارد که می‌تواند تیامین را از بین ببرد. این آنزیم با پختن ماهی غیرفعال می‌شود، اما در مناطقی مانند ژاپن که گاهی ماهی به صورت خام خورده می‌شود، ممکن است باعث ایجاد بری‌بری گردد.

علایم بری بری

به طور کلی، بیماری بری‌بری با نشانه‌هایی مانند کاهش وزن، مشکلات حسی، نوسانات احساسی، ضعف و درد در بدن و همچنین نامنظمی در ضربان قلب همراه است. در برخی موارد، ورم در قسمت‌های مختلف بدن نیز دیده می‌شود. علاوه بر این، ممکن است سطح اسید لاکتیک و اسید پیروویک در خون افزایش پیدا کند. در موارد شدید، بیماری بری‌بری می‌تواند به نارسایی قلبی و حتی مرگ منجر شود.

بیماری بری‌بری به دو نوع اصلی تقسیم می‌شود:

**بری‌بری مرطوب:** این نوع بیشتر روی قلب تأثیر می‌گذارد و باعث نارسایی قلبی و ضعیف شدن دیواره‌ی رگ‌های کوچک می‌شود. تضعیف رگ‌ها نیز به نوبه خود باعث ورم در بافت‌های بدن می‌شود. تنگی نفس و افزایش اسید لاکتیک خون از دیگر علائم این نوع است. بری‌بری مرطوب ممکن است به مرگ بیمار بینجامد.

**بری‌بری خشک:** این نوع، اعصاب محیطی را درگیر می‌کند و می‌تواند منجر به فلج شدن یک یا چند اندام از بدن شود. لرزش، احساس سوزش یا بی‌حسی در دست و پا و همچنین کاهش اشتها از دیگر نشانه‌های بری‌بری خشک هستند.

درمان بری بری

درمان بیماری بری‌بری با خوردن قرص یا تزریق ویتامین تیامین انجام می‌شود. معمولاً بیمار فقط چند ساعت پس از شروع درمان، احساس بهبودی می‌کند. اگر به این ویتامین به شکل دارو دسترسی نداشته باشید، می‌توانید با خوردن مواد غذایی که تیامین زیادی دارند (مثل نان سبوس‌دار) بیماری را درمان کنید. البته در این روش، روند بهبودی کندتر پیش می‌رود.

سلامت و تندرست باشید

پیشنهادی: همه چیز درباره زانوی ضربدری