همه چیز در مورد مفهوم ضرب المثل “کارها به صبر برآید و مستعجل به سر در آید”
این ضرب المثل به ما یک درس مهم و کاربردی برای زندگی میدهد. مفهوم اصلی آن این است که برای انجام هر کار خوب و ارزشمندی، باید صبر و حوصله به خرج داد. وقتی عجولانه و بدون فکر عمل کنیم، معمولاً نتیجه مطلوبی نمیگیریم و کارها به شکست یا نتیجه ناقص منجر میشود.
در مقابل، اگر برای رسیدن به هدفمان شکیبا باشیم و قدمهایمان را با دقت و برنامهریزی برداریم، در نهایت به موفقیت خواهیم رسید. این مثل زیبا میخواهد بگوید که عجله کردن و بیتابی، دشمن موفقیت است و تنها با آرامش و استقامت است که میتوان بر مشکلات غلبه کرد و کارها را به بهترین شکل به پایان رساند.
این حکمت قدیمی در بسیاری از جنبههای زندگی، از درس خواندن گرفته تا کسب درآمد و روابط اجتماعی، به کار میآید و یک اصل طلایی برای رسیدن به کمال و خوشبختی است.

در این بخش به بررسی معنای این ضربالمثل میپردازیم که از سخنان حکیمانهٔ باب هشتم کتاب گلستان سعدی گرفته شده است. در ادامه با ما همراه باشید.
عبارت کامل از گلستان سعدی
کارها با شکیبایی پیش میرود و عجلهکار به نتیجه نمیرسد.
به چشم خودم در بیابان دیدم
که آنکه آهسته میرفت، از عجول پیشی گرفت
اسب تندرو از تاختن بازماند
و شتربان با آرامی راهش را ادامه داد و رفت
معنی کلمات عبارت
عجول: فردی که همیشه با عجله و شتاب عمل میکند.
پیشی گرفت: یعنی از دیگران جلو زد و جلوتر قرار گرفت.
اسب زرد: اسبی که رنگ بدنش زرد است.
تندرو: کسی یا چیزی که بسیار سریع حرکت میکند.
تاختن: به معنای دویدن با سرعت است.
مفهوم ضرب المثل کارها به صبر برآید
در این سخن پرمعنی، سعدی درباره نقش مهم صبر در زندگی صحبت میکند. برخی فکر میکنند صبر یعنی بیحرکت بنشینی و هیچ کاری نکنی و به همین خاطر، افراد صبور را افرادی ناتوان میدانند. اما این نگاه کاملاً نادرست است. در زبان عربی، صبر به این معناست که انسان خود را از نشان دادن بیتابی و ناشکیبایی بازدارد.
سعدی در این حکمت، صبر را در مقابل عجله قرار میدهد. او میگوید کسانی که کارهای زندگی خود را با شکیبایی و آرامش انجام میدهند، برخلاف افراد عجول، به موفقیت میرسند و در نهایت، زودتر به هدف خود دست پیدا میکنند.
کسی که با شتاب و بیحواسی کار میکند، ممکن است در نگاه اول به نظر برسد که پیشرفت زیادی دارد، اما در عمل بسیاری از کارهایش نیمهکاره میماند یا کیفیت خوبی ندارد. سعدی یک مثال زیبا میزند: انسان عجول مانند اسب تندرویی است که به خاطر سرعت زیاد، خیلی زود خسته میشود و از ادامه راه میماند. اما انسان صبور مانند شتر یا شتربان است که با آرامش و پایداری راه میرود و بدون خستگی و ناامیدی، به مقصد نهایی میرسد.
عجله کار شیطان است.













