معنی ضرب المثل ” به خون کسی تشنه بودن “

این ضرب‌المثل زمانی به کار می‌رود که شخصی کینه و خشم شدیدی در دل داشته باشد و آرزوی نابودی یا آسیب رساندن به فرد دیگری را بکند. وقتی می‌گوییم «فلانی به خون دیگری تشنه است»، یعنی آن شخص آنقدر خشمگین و کینه‌توز شده که آرزو می‌کند طرف مقابلش نابود شود یا به او صدمه جدی برسد.

این عبارت نشان‌دهنده یک دشمنی عمیق و شدید است، طوری که گویی شخص تشنه‌ای است که تنها با ریختن خون دشمنش می‌تواند thirst خود را فرو بنشاند. این حالت معمولاً بعد از یک اتفاق بسیار تلخ یا ظلم بزرگ به وجود می‌آید و نشان از خشم و نفرتی دارد که در دل فرد جا خوش کرده است.

این ضرب‌المثل به ما هشدار می‌دهد که کینه و خشم تا چه حد می‌تواند خطرناک باشد و انسان را به سمت افکار و آرزوهای بسیار تاریک سوق دهد.

در این نوشته، با مفهوم و معنای یک ضرب‌المثل کهن و ایرانی آشنا خواهید شد. در ادامه با ما همراه باشید.

به خون کسی تشنه بودن کنایه از چیست؟

1- یعنی شمارش لحظه‌ها برای تلافی کردن و آسیب رساندن به دیگری.
2- یعنی حتی تحمل دیدن او را هم ندارد! به خاطر کینه‌ها و رنجش‌هایی که در دلش جمع شده، یا به خاطر رفتارهای ناعادلانه‌ای که از او دیده، همیشه در فکر فرصتی است تا خشم درونش را خالی کند.
3- این مثل نشان‌دهنده اوج خشم و عصبانیت کسی است که می‌خواهد انتقام بگیرد. اما خوب است بدانیم که آرامش واقعی در بخشیدن و چشم‌پوشی پیدا می‌شود، نه در تلافی کردن. زیرا وقتی کسی اسیر خشم می‌شود، کنترل خود را از دست می‌دهد و ممکن است کاری کند که تا آخر عمر پشیمان بماند.
4- یعنی دوست ندارد حتی یک لحظه چهره او را ببیند؛ چه حق با او باشد و چه مشکلی پیش آمده باشد. در چنین شرایطی بهترین کار این است که اول با منطق و آرامش فکر کنیم. گاهی اوقات تصورات و برداشت‌های نادرست ما باعث می‌شود از کسی کینه به دل بگیریم و به فکر انتقام باشیم، در حالی که شاید آن فرد اصلاً از موضوع خبر نداشته باشد!

حدیث درباره شتاب کردن در انتقام

امیرمؤمنان علی(علیه السلام) می‌فرمایند: «قِلَّةُ الْعَفْو اَقْبَحُ الْعُیُوبِ، وَ التَّسَرُعُ اِلَى الانْتِقام اَعْظَمُ الذُنُوبِ؛ کمىِ عفو و گذشت، زشت‌ترین عیب‌ها است، و شتاب کردن به سوى انتقام بزرگترین گناهان است».

**ضرب‌المثل: با تشنه آب را به یاد آوردن**

وقتی کسی در شرایط سختی قرار دارد و نیازمند کمک است، تازه به فکر کمک افتادن، فایده‌ی چندانی ندارد. این مثل زمانی به کار می‌رود که کمک و همراهی، دیر و در زمانی بی‌فایده ارائه شود؛ مانند این است که وقتی کسی از تشنگی در حال جان دادن است، به یاد بیاوریم که به او آب بدهیم.