هیچ محصولی در سبد خرید نیست.
زمان مطالعه1 دقیقه
می پسنـدم0
اندازه متن12
پس از ۱۱۲ روز کما، فهیمه دختر نخبه و مجروح دانشمند هستهای ایران، با جستجوی اینترنتی از شهادت پدر و مادرش، شهید سیداصغر هاشمیتبار و شهیده طاهره طاهری باخبر شد.
پس از گذشت ۱۱۲ روز کُما و بیخبری، سرانجام فهیمه، دختر نخبه و مجروح جنگ ۱۲ روزه، واقعیتی تلخ را دریافت؛ او با جستجوی سادهای در اینترنت متوجه شد که پدر و مادرش، شهید سیداصغر هاشمیتبار و شهیده طاهره طاهری، به شهادت رسیدهاند. فهیمه که از حمله جان سالم به در برده، اکنون در مسیر دشوار بهبودی قرار دارد.
ماجرا از پُست اینستاگرامی شهره پیرانی، همسر شهید داریوش رضایینژاد آغاز شد؛ او در توصیف حال فهیمه نوشت: «بعد از ۱۱۲ روز، امروز فهیمه فهمید پدر و مادرش شهید شدهاند. بیشتر این مدت را در کما، بیحرکتی و امید کم پزشکان گذرانده بود. اما او زنده ماند و این زندهماندن چیزی جز معجزه نبود.»
فهیمه دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی شریف و شاگرداول دوره کارشناسی دانشگاه تهران است. طبق گفتههای خانواده، آسیب مغزی، سکته نخاعی و مشکلات جدی تنفسی باعث شده بود بسیاری از پزشکان از نجات او ناامید شوند. اما همسر جوانش، حسین، هرگز امیدش را از دست نداد.
دو هفته پیش، هنگامی که دوستان به ملاقات فهیمه رفتند، متوجه شدند بخش زیادی از حافظهاش بازگشته است. فهیمه از همسرش درباره وضعیت پدر و مادرش پرسید و پاسخ شنید که آنها مجروح شدهاند. اما دل او میدانست حقیقتی تلختر در میان است. او چند روز بعد با جستجو در اینترنت، از واقعیت شهادت پدر و مادرش باخبر شد و گفت: «میدانستم شهید شدهاند، اما نمیخواستم باور کنم.»
فهیمه که هنوز توانایی تکلم کامل ندارد، از طریق لبخوانی یا نوشتن با اطرافیانش ارتباط میگیرد. او همچنان برای بلع غذا از لوله تغذیه استفاده میکند و ناتوانی در حرکت دارد، با این حال نسبت به روزهای نخست پس از حمله پیشرفت چشمگیری داشته است. فهیمه اکنون به نمادی از امید و معجزه الهی برای بسیاری تبدیل شده است.
شهید سیداصغر هاشمیتبار از دانشمندان برجسته حوزه علوم دفاعی و دکترای علوم راهبردی از دانشگاه عالی دفاع ملی داشت. در سال ۱۳۹۸ نام او در فهرست تحریمهای وزارت خزانهداری آمریکا بهدلیل فعالیتهای مرتبط با تحقیق و توسعه هستهای و موشکی قرار گرفت. این اقدام نشاندهنده اهمیت و تأثیر تلاشهای علمی او در عرصه دفاعی و بازدارندگی ملی بود.
در کنار او، شهیده طاهره طاهری نیز هممسیر همسرش در علم، ایمان و مجاهدت بود. هر دو زندگی خود را وقف علم و خدمت کردند و سرانجام در مسیری که به آن باور داشتند، به شهادت رسیدند. با شهادت این دو چهره برجسته، جامعه علمی ایران یکی از سرمایههای ارزشمند خود را از دست داد.
اکنون تنها یادگار این خانواده، فهیمه است؛ دختری نخبه که با وجود جراحتهای سنگین، با ایمان و اراده به زندگی بازگشته و میگوید: «آرزو دارم به دیدار آقا بروم و از او بخواهم برایم دعا کند.»
فهیمه، امروز بیش از پیش نماد صبر، ایمان و استمرار راه شهداست؛ تجسمی از رنج، امید و عشق به زندگی در دل دختری که درگیر دردهای بزرگ شد اما هنوز ایستاده است.
