هیچ محصولی در سبد خرید نیست.
زمان مطالعه2 دقیقه
می پسنـدم0
اندازه متن12
میخواهید راههای پیدا کردن فاصله بین دو نقطه را بهتر بشناسید؟
در اینجا روشهای سادهای برای محاسبه مسافت را به شما معرفی میکنیم. این روشها به شما کمک میکنند تا بدون نیاز به ابزارهای پیچیده، بتوانید فاصلهها را حدس بزنید یا محاسبه کنید.
یکی از آسانترین راهها، استفاده از نقشه است. شما میتوانید روی نقشه، مکان شروع و پایان را پیدا کنید و با کمک مقیاس نقشه، فاصله تقریبی را به دست آورید.
روش دیگر، استفاده از قدمهای خودتان است. اگر بدانید که هر قدم شما تقریباً چقدر است، میتوانید با شمردن قدمها، مسافت طی شده را حساب کنید.
امروزه با پیشرفت تکنولوژی، برنامههای موبایل و دستگاههای GPS به راحتی و با دقت بالا میتوانند فاصله دقیق بین دو نقطه را به شما نشان دهند.
با یادگیری این روشهای ساده، میتوانید در سفرها، پیادهرویها یا کارهای روزمره، برآورد بهتری از مسافتها داشته باشید.
تعیین فاصله بین دو نقطه را در مجموع، تخمین مسافت مینامند. امروزه با پیشرفت فناوری و قرار دادن ماهوارههای مختلف در فضا، این امکان به وجود آمده که بتوان به کمک دستگاههای موقعیتیاب (GPS)، فاصلهها را به سرعت و با دقت زیاد اندازه گرفت. اما متأسفانه بیشتر این ماهوارهها توسط کشورهای دیگر ساخته و در مدار قرار داده شدهاند و از دید آنها، مرزهای ایران ناامن محسوب میشود. به همین دلیل، این سیستمها در داخل ایران موقعیت دقیقی ارائه نمیدهند. در نتیجه، آشنایی با روشهای قدیمی و سنتی تخمین مسافت، میتواند به ما در پیدا کردن مسیر درست کمک زیادی کند.
تخمین مسافت یعنی فاصلهی تقریبی بین دو نقطه را در جهتهای مختلف اندازه بگیریم. این کار بیشتر در امور نظامی استفاده میشود.
روش انجام آن معمولاً به این صورت است:
– ابتدا روی سلاح، درجه مناسب برای هدفگیری را تنظیم میکنیم. این مرحله بسیار حساس است؛ چون اگر اشتباه کنیم، دشمن متوجه موقعیت ما شده و خودش ما را هدف میگیرد.
– سپس اطلاعات به دست آمده را به صورت دقیق و واضح به فرمانده یا مافوق گزارش میدهیم تا همه همتیمیها آن را به خوبی درک کنند.
در تخمین مسافت، دو حالت پیش میآید که باید به آنها توجه کرد:
**موقعیتهایی که فاصله کمتر از مقدار واقعی به نظر میرسد:**
– وقتی هوا بسیار صاف و آفتاب کاملاً روشن است (مثل وسط روز).
– وقتی هدف در نور قرار دارد و خورشید از پشت سر ما به آن میتابد.
– وقتی از پایین به بالا نگاه میکنیم؛ مثلاً وقتی به قله کوه نگاه میکنیم.
– وقتی هدف در یک محیط صاف و یکدست مثل بیابان یا دشت قرار دارد.
**موقعیتهایی که فاصله بیشتر از مقدار واقعی دیده میشود:**
– در هوای نیمهتاریک (مثل زمان طلوع یا غروب آفتاب).
– وقتی خورشید از روبرو به چشمان ما میتابد.
– وقتی از بالا به پایین نگاه میکنیم.
– وقتی پسزمینه هدف تیره باشد.
میتوان فاصله بین دو نقطه را به روشهای مختلفی اندازهگیری کرد. بسته به موقعیت و امکاناتی که در اختیار داریم، یکی از این راهها را انتخاب میکنیم.
برای محاسبه فاصله واقعی بین دو نقطه روی نقشه، ابتدا با استفاده از یک خطکش، فاصله آن دو نقطه را بر حسب سانتیمتر اندازه میگیریم. سپس این عدد را در مخرج مقیاس نقشه ضرب میکنیم تا فاصله واقعی به دست آید. این روش زمانی دقیق و قابل اطمینان است که از یک نقشه دقیق و باکیفیت استفاده کنیم.
با تمرین مداوم و پیوسته، این کار به یک توانایی تبدیل خواهد شد. در ابتدا لازم است مسیری به طول صد متر را مشخص کنیم. بهتر است این مسافت در شرایط گوناگون مانند زمین صاف، در هوا، در سراشیبی و سربالایی تمرین شود. آنقدر این تمرین را ادامه میدهیم تا اندازهی این فاصله به خوبی در ذهن ما ثبت شود. در نتیجه، با به دست آوردن این مهارت، میتوانیم حتی فاصلههایی تا حدود ۵۰۰ متر را فقط با نگاه کردن به طور تقریبی مشخص کنیم.
سرعت نور تقریباً ۳۰۰ هزار کیلومتر در ثانیه است، در حالی که سرعت صوت فقط ۳۳۰ متر در ثانیه میباشد. به دلیل این تفاوت زیاد، میتوان فاصله یک منبع نور و صدا را از خودمان تشخیص دهیم.
به طور مثال، فرض کنید میخواهیم بفهمیم توپخانه دشمن چقدر از ما فاصله دارد. وقتی که نور شلیک توپ را میبینیم، شمارش ثانیهها را شروع میکنیم (مثلاً با گفتن: هزار و یک، هزار و دو، هزار و سه و…) و همین که صدای شلیک به گوشمان رسید، شمارش را متوقف میکنیم.
تعداد ثانیههایی که شمردهایم را در عدد ۳۳۰ ضرب میکنیم تا فاصله بر حسب متر به دست آید.
به عنوان نمونه، اگر بین دیدن نور و شنیدن صدا ۴ ثانیه فاصله باشد، یعنی توپخانه در فاصله ۱۳۲۰ متری از ما قرار دارد.
وقتی کسی از شما فاصله دارد، میتوانید با نگاه کردن به او، فاصلهاش را تقریباً حدس بزنید. این روش تا حدود ۶۰۰ متر جواب میدهد و برای مسافتهای بیشتر، خطای آن زیاد میشود.
– در فاصله ۱۰۰ متری: صورت فرد به وضوح دیده میشود و میتوان او را شناسایی کرد.
– در فاصله ۲۰۰ متری: صورت واضح نیست، اما وسایل او مثل کیف، قمقمه و… قابل تشخیص است.
– در فاصله ۳۰۰ متری: نوع سلاح و رنگ لباس او مشخص است.
– در فاصله ۴۰۰ متری: حرکت دست و پا کاملاً دیده میشود، اما سر از بدن جدا به نظر میرسد.
– در فاصله ۵۰۰ متری: گردن دیده نمیشود و سر مانند نقطهای به بدن چسبیده است.
– در فاصله ۶۰۰ متری: بدن فرد شبیه یک خط عمودی دیده میشود که قسمت پایین آن کمی پهنتر است.
برای محاسبه فاصله بین دو نقطه میتوانید از روش سادهای استفاده کنید که در ادامه توضیح داده میشود.
یک «میلیم» در واقع زاویهای است که یک جسم یکمتری از فاصله هزار متری در چشم شما ایجاد میکند. یعنی وقتی از فاصله هزار متری به چیزی نگاه میکنید، زاویه بین دو سر آن جسم، یک میلیم خواهد بود.
برای اندازهگیری فاصله دو نقطه با استفاده از انگشت، بهتر است هر فرد با توجه به اندازه دست خود محاسبه را انجام دهد. اما به طور معمول اندازههای تقریبی اینها هستند:
انگشت اشاره ۳۰ میلیم، شست ۴۰ میلیم، انگشت حلقه ۳۰ میلیم، انگشت کوچک ۲۵ میلیم، چهار انگشت کنار هم ۱۲۵ میلیم، مشت بسته ۱۸۰ میلیم و یک وجب دست حدود ۳۰۰ میلیم است.
روش کار به این شکل است:
ابتدا بین دو نقطهای که میخواهید فاصله آنها را اندازه بگیرید، قرار بگیرید. فرض کنید میخواهید فاصله بین سنگر فرماندهی و انبار مهمات را پیدا کنید.
دست راست خود را کاملاً صاف و رو به جلو نگه دارید. چشم چپ را با دست چپ بپوشانید و انگشتان دست راست را طوری تنظیم کنید که دقیقاً بین دو نقطه مورد نظر قرار بگیرد.
سپس مقدار میلیمی که به دست آوردهاید را در فاصله خود تا هدف (فاصله طولی) ضرب کنید. حاصل، فاصله تقریبی بین دو نقطه (فاصله عرضی) را نشان میدهد.
در مورد نظام جمع بیشتر بدانید.
