معنی ضرب المثل ” آدم به امید زنده است “

همه چیز در مورد مفهوم و معنای این ضرب المثل که می‌گوید: “انسان با امید زنده است”

این ضرب المثل زیبا یک حقیقت عمیق و مهم را بیان می‌کند. معنی آن این است که امید، نیروی محرکه زندگی انسان است. درست مانند غذایی که بدن را زنده نگه می‌دارد، امید نیز روح و روان انسان را نیرو می‌بخشد و به زندگی معنا می‌دهد.

وقتی انسان به فردا امید دارد، برای ساختن آینده تلاش می‌کند. اگر مشکلی در زندگی پیش بیاید، امید است که به او توانایی ادامه دادن می‌دهد. حتی در سخت‌ترین شرایط، یک نقطه روشن و یک امید کوچک می‌تواند انسان را از ناامیدی نجات دهد و به او دلیلی برای ادامه راه بدهد.

در سخنان پیشوایان دینی نیز به این موضوع مهم اشاره شده است. از جمله در حدیثی از امام صادق (علیه السلام) که می‌فرمایند:
**”الْمُؤْمِنُ أَشَدُّ مِنَ الزُّبَرِ الْحَدِیدِ إِنَّ الزُّبَرَ الْحَدِیدَ إِذَا أُدْخِلَ النَّارَ تَغَیَّرَ وَ إِنَّ الْمُؤْمِنَ لَوْ قُتِلَ ثُمَّ نُشِرَ ثُمَّ قُتِلَ لَمْ یَتَغَیَّرْ قَلْبُهُ”**

این حدیث شریف درباره استواری و پایداری قلب انسان باایمان سخن می‌گوید. قلب کسی که ایمان دارد، از آهن هم سخت‌تر و محکم‌تر است. زیرا آهن وقتی در آتش قرار می‌گیرد، تغییر شکل می‌دهد و نرم می‌شود؛ اما قلب انسان باایمان حتی اگر بارها نیز با مشکلات و سختی‌ها روبرو شود، به خاطر ایمان و امیدی که به خداوند دارد، استوار و ثابت می‌ماند و از راه خود منحرف نمی‌شود.

پس می‌توان گفت که امید، یک موهبت الهی و یک نیروی درونی قدرتمند است که به انسان کمک می‌کند در تمام مراحل زندگی، قوی بماند و به جلو حرکت کند.

در این نوشته، شما با مفهوم و معنای یک ضرب‌المثل کهن و اصیل ایرانی آشنا خواهید شد. همراه ما در آدینوشاپ بمانید.

آدم به امید زنده است یعنی چه؟

1- وقتی آدم احساس ناامیدی کند، دیگر نمی‌تواند از زندگی لذت ببرد. انسان بدون امید، حتی اگر زنده باشد، در واقع روحش مرده است.

2- اگر کسی به زندگی امیدوار باشد، حتی در شرایط سخت هم با خودش فکر می‌کند که روزی این روزهای تلخ تمام می‌شوند و طعم شیرین آرامش و شادی را تجربه خواهد کرد.

3- امیدوار بودن یعنی در سخت‌ترین شرایط هم فکر نکنی همه چیز تمام شده است. یعنی در دل تاریکی‌ها، هنوز یک چراغ کوچک در دلت روشن باشد و باور داشته باشی که راهی برای ادامه دادن وجود دارد.

4- کسی که به هیچ چیز امید ندارد، انگیزه خود را از دست می‌دهد. روزهایش تکراری و خسته‌کننده می‌شوند و احساس کسلی و بی‌حوصلگی تمام وجودش را می‌گیرد. همان طور که معمولاً می‌گوییم: “دیگر دل و دماغی برایش باقی نمانده است.”

5- تنها گروه کافران، از رحمت خدا مأیوس می‌شوند. (سوره یوسف، آیه 87)

6- معمولاً وقتی کسی با شکست یا مشکل بزرگی روبرو می‌شود و حرف‌های ناامیدکننده می‌زند، افرادی که روحیه قوی‌تری دارند با این جمله به او یادآوری می‌کنند که نباید امیدش را از دست بدهد و باید صبور باشد.

حدیث درباره ناامیدی

امام علی (علیه السلام) فرمودند: تعجب می‌کنم از کسی که با داشتن استغفار، باز هم ناامید می‌شود!

همچنین ایشان می‌فرمایند: بزرگترین مصیبت و گرفتاری، ناامیدی است.