این ضربالمثل برای کسانی به کار میرود که در زندگی یا کارهایشان ثبات و پایداری ندارند. منظور کسی است که مدام نظرش عوض میشود یا یک کار را رها کرده و سراغ کار دیگری میرود، بدون اینکه هیچکدام را به پایان برساند.
این افراد معمولاً هدف مشخصی ندارند و با هر پیشنهاد یا سختی جدیدی، مسیر خود را تغییر میدهند. آنها شبیه سنجابی هستند که از این شاخه به آن شاخه میپرد و روی هیچکدام برای مدت طولانی نمیماند.
این حالت باعث میشود فرد در نهایت به نتیجه مطلوب و موفقیت پایدار نرسد، چون پیوستگی و تمرکز لازم برای به ثمر رساندن کارها را ندارد.

در این نوشته با مفهوم اصلی این ضربالمثل کهن ایرانی آشنا خواهید شد. همراه ما در آدینوشاپ باشید.
معنی از این شاخه به آن شاخه پریدن یعنی چه؟
1- یعنی قبل از تمام کردن یک کار، سراغ کار تازهای میرود. این رفتار را چندین بار پشت سر هم تکرار میکند.
2- به فردی گفته میشود که توانایی لازم برای به پایان رساندن کاری را ندارد.
3- یعنی به جای اینکه در یک زمینه موفق شود، کارهای گوناگونی را امتحان میکند، اما هیچ کدام را کامل نمیکند.
4- وقتی کسی در دورههای مختلف نامنویسی میکند و خودش را با کارهای متنوع و بیارتباط به هم مشغول میکند، چون نمیتواند روی همه آنها به طور کامل تمرکز کند، در نهایت هر کدام را رها میکند و به همان مقدار کمی که یاد گرفته است، قانع میماند.
5- به آدمهای عجولی گفته میشود که نمیتوانند روی یک کار ثابت بمانند و مدام از این شاخه به آن شاخه میپرند. (منظور از شاخه، کارها و فعالیتهای مختلف آن فرد است).













