حتماً برای شما هم پیش آمده که وقتی از چیزی بسیار راضی هستید یا اتفاق خوبی برایتان افتاده، ناخودآگاه میگویید: «بزنم به تخته!» و با دست به یک شیء چوبی ضربه میزنید. اما این عبارت از کجا آمده و چه معنایی دارد؟
این ضربالمثل ریشه در باورهای کهن دارد. در گذشته، مردم اعتقاد داشتند که موجودات نامرئی و پریهایی در جنگل زندگی میکنند که در درختان سکونت دارند. آنها باور داشتند که وقتی انسان از نعمتهای خود مانند سلامتی، ثروت یا خانواده تعریف میکند، این تعریف ممکن است حسادت آن موجودات یا حتی چشم بد دیگران را برانگیزد و باعث شود آن نعمت از بین برود.
برای جلوگیری از این اتفاق، وقتی کسی از چیزی تعریف میکرد، سریع به چوب یا تخته ای دست میزد. آنها فکر میکردند که با این کار، در واقع به موجود درون چوب پناه میبرند و از او میخواهند که از آنها در برابر حسادت و بدی محافظت کند. به عبارت دیگر، «زدن به تخته» مانند یک طلسم برای دور کردن بدشانسی و چشم زخم بود.
این کار یک نوع سپر دفاعی محسوب میشد. شخص با این حرکت میخواست توجه را از نعمت خود منحرف کند و به یک شیء بیجان معطوف کند تا از گزند بدخواهان در امان بماند.
امروزه نیز بسیاری از مردم از این عبارت استفاده میکنند، حتی اگر به باورهای قدیمی اعتقاد نداشته باشند. این کار برای آنها تبدیل به یک عادت شده تا احساس امنیت بیشتری کنند و از بیان شادی خود نترسند.
پس دفعه بعد که گفتید «بزنم به تخته!» بدانید که شما در حال زنده نگه داشتن یک سنت بسیار قدیمی برای دور کردن بدیها و حفظ شادی خود هستید.

در این نوشته، میخواهیم با هم معنی و مفهوم اصلی این ضربالمثل کهن ایرانی را بررسی کنیم. در ادامه با ما همراه باشید.
معنی بزنم به تخته چیست؟
1- یعنی چشمان بدشگون از ما دور باد.
2- این جمله یک باور خرافی است! در واقع منطقی به نظر نمیرسد که فرد با ضربه زدن به یک تکه چوب بتواند انرژیهای منفی و تأثیر نگاه بد را از خود دور کند. درست است که تأثیر نگاه بد واقعی است، اما روش درست برای محافظت از آن، این کار خرافی نیست.
البته ممکن است این کار باعث آرامش خیال فرد شود، اما این آرامش تنها نتیجه تلقین ذهنی خود اوست و تأثیر واقعی ندارد. اگر فردی قصد بد داشته باشد و با دیدن نعمتهای دیگران بخواهد آنها را آسیب بزند، با صدبار ضربه زدن به چوب هم نمیتوان از تأثیر نگاه او جلوگیری کرد.
آیا راه حلی برای جلوگیری از چشم خوردن وجود دارد؟
قبل از اینکه براساس آموزشهای دینیمان راهحل را بگوییم، خوب است به یک نکته مهم توجه کنیم. گاهی اوقات خودمان باعث میشویم دیگران به ما چشم بد بزنند! چطور؟ وقتی خوشیها و داراییهایمان را برای همه تعریف میکنیم، احتمال اینکه مورد حسادت یا چشمخوردن قرار بگیریم زیاد است.
در واقع، چشمزدن اتفاق عجیبی نیست. حتی خود ما هم ممکن است ناخواسته با دیدن چیزهای زیبای دیگران، یک حس غافلگیرانه و شگفتزده پیدا کنیم که شبیه همان چشمخوردن است.
پس یک راه ساده برای جلوگیری از چشمخوردگی، این است که داراییها و موفقیتهای خود را به نمایش نگذاریم.
اما یک راه دیگر هم وجود دارد که براساس تعالیم دینی ما بسیار مؤثر است. گاهی ما چیزی را به رخ نمیکشیم، اما باز هم ممکن است کسانی در دلشان به زندگی ما توجه زیادی داشته باشند. حتی شاید نزدیکترین دوستانمان این کار را بکنند. ما که از فکر و ذهن دیگران خبر نداریم!
بنابراین تنها راه، پناه بردن به خداست. بهتر است قبل از ملاقات با دیگران، سورههای ناس و فلق و آیهالکرسی را بخوانیم.
همچنین وقتی کسی از ما یا چیزهایی که داریم تعریف کرد، بلافاصله بگوییم:
**ما شاء الله لا قوة الّا بِاللّه**
و همچنین خواندن این آیه بسیار توصیه شده است:
**وَإِن یکادُ الَّذِینَ کفَرُوا لَیزْلِقُونَک بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّکرَ وَیقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ وَمَا هُوَ إِلَّا ذِکرٌ لِّلْعَالَمِینَ**
(سوره قلم- آیات ۵۱ و ۵۲)
امیدوارم از چشم بد در امان باشید 🙂
پیشنهاد: ضربالمثلهای بیشتری بخوانید.
اختصاصی- آدینوشاپ













