همانطور که نگهداری از یک مکان مقدس به دست متولی آن است، احترام و ارزش هر چیزی نیز به گردن کسی است که از آن محافظت میکند.
این ضربالمثل به ما یادآوری میکند که اگر شخصی که مسئول محافظت از چیزی است، خودش به آن احترام نگذارد، دیگران نیز برای آن ارزشی قائل نخواهند بود. برای مثال، اگر مدیر یک شرکت به قوانین خودش پایبند نباشد، کارمندان نیز آن قوانین را جدی نمیگیرند. یا اگر پدر و مادری به حرف خود عمل نکنند، کودکان نیز از آنان پیروی نخواهند کرد.
این مثل زیبا نشان میدهد که احترام واقعی از درون شروع میشود. اگر میخواهیم دیگران برای ما، کارمان یا باورهایمان ارزش قائل شوند، ابتدا باید خودمان به آنها احترام بگذاریم و این احترام را در رفتارمان نشان دهیم.

در این بخش، به توضیح و درک معنی این ضربالمثل ایرانی میپردازیم. در ادامه با ما همراه باشید.
ضرب المثل حرمت امامزاده با متولی است یعنی چه؟
اگر سرپرست یک مکان، با مردم به درستی و با احترام رفتار کند، آن مکان هم در نظر دیگران ارزش و احترام بیشتری پیدا میکند. این ضربالمثل به ما یادآوری میکند که رفتار هرکس، تعیینکنندهٔ نوع برخورد دیگران با اوست.
اگر همهٔ افراد، حرمت و مقام یکدیگر را نگه دارند و به هم بیاحترامی نکنند، در نتیجه احترامی دوطرفه و پایدار بین آنها به وجود میآید.
مُتَولّی یعنی: سرپرست، مدیر اماکن مذهبی، کارگزار.
در نگاه اول، این ضربالمثل میگوید اگر رفتار مسئول یک امامزاده با مردم خوب و محترمانه باشد، در این صورت مردم نیز آن امامزاده را مقدستر و باارزشتر میبینند.
اما در مفهوم عمیقتر، این سخن اشاره به هر رهبر، مدیر یا سرپرست خانواده دارد. اگر او رفتاری محترمانه داشته باشد، نه تنها آبرو و اعتبار خودش را افزایش میدهد، بلکه باعث میشود کل مجموعهای که مدیریت آن را بر عهده دارد، در دید دیگران بزرگ و مهم جلوه کند.
پس اگر میخواهی در جامعه جایگاه بلندی داشته باشی و مردم به تو اعتماد کنند، هم باید حرمت خودت را نگه داری و هم به دیگران احترام بگذاری.
ضرب المثل روغن ریخته رو نذر امامزاده کرده!













