وقتی کسی قلب پاک و نیتی درست دارد، حرفهایش نیز صادقانه و بیپرده خواهد بود. این مثل زیبا میگوید که اگر دل انسان از هرگونه کینه، فریب و ناراستی پاک باشد، زبانش هم با شهامت و راستی سخن میگوید.
کسی که درونش پاک است، نیازی به پنهانکاری یا ترس از حرف زدن ندارد. زیرا حرفهایش از اعماق وجودش میآید و بر پایهٔ صداقت و پاکی استوار است. چنین فردی نه در گفتارش دروغ میگوید و نه از راستی هراس دارد.
این ضربالمثل به ما یادآوری میکند که پاکی دل و صداقت در گفتار، مانند دو دوست جدانشدنی هستند. اگر میخواهیم آزادانه و بدون ترس حرف بزنیم، باید اول دلمان را از هر ناپاکی پاک کنیم.
در نهایت، این جمله حکیمانه به زیبایی نشان میدهد که راستی در گفتار، ریشه در پاکی قلب دارد.

در این نوشته، شما با مفهوم و معنای یک ضربالمثل کهن و اصیل ایرانی آشنا خواهید شد. همراه ما در آدینوشاپ بمانید.
دل که پاک است، زبان بیباک است یعنی چه؟
🔸 آنچه در درون انسان میگذرد، در سخنانش آشکار میشود. اگر کسی قلب پاک و بیآلایشی داشته باشد، چیزی برای پنهان کردن ندارد و هر چه بگوید، پر از خوبی و نیکی خواهد بود.
🔸 بیباک: یعنی فردی نترس، شجاع و بااراده
🔸 کسی که در دلش کینه و بدخواهی نیست، زبانش نیز به سوی راستی و نیکی میرود و از گفتن حرف حق هراسی ندارد.
🔸 این سخن، معنایی نزدیک به این ضربالمثل دارد: «از کوزه همان برون تراود که در اوست».
یعنی آنچه در دل انسان است، در رفتار و گفتارش دیده میشود؛ بهویژه زبان که گاه رازهای پنهان دل را برملا میکند.
اگر دل پاک باشد، انسان از حرفی که میزند شرمنده نمیشود.
اما اگر دل، ناپاک و آلوده شود، اندیشهها نیز تیره میگردند و در نتیجه، گفتار انسان نیز بازتاب افکار نادرست او خواهد بود.
در این حالت، زبانش اسرار درونیاش را فاش میکند و ممکن است آبرویش به خطر بیفتد.
مراقب دلهایمان باشیم. 💖😉
| ایموجی این ضرب المثل | ❤️✨👅 💪🏻 |
در دنیای ما، ضربالمثلها حکم گنجینهای از دانش و تجربهٔ گذشتگان را دارند. این جملههای کوتاه و پرمعنی، با زبانی ساده و همهفهم، حقایق بزرگی دربارهٔ زندگی را به ما میآموزند. آنها مانند چراغی هستند که راه را به ما نشان میدهند و در موقعیتهای مختلف، راهنمای ما خواهند بود.
استفاده از ضربالمثلها در گفتگو و نوشتار، به زیبایی و تأثیرگذاری کلام میافزاید. این حکایتهای کوچک، ارتباط بین افراد را نیز عمیقتر و صمیمیتر میکنند.













