معنی ضرب المثل ” طبل تو خالی “

این ضرب‌المثل به افرادی اشاره دارد که ظاهر پر سر و صدا و پر ادعایی دارند، اما در باطن، دانش و توانایی واقعی در آن‌ها وجود ندارد.

تصور کنید طبل بزرگی را می‌بینید که از دور، صدای بلند و مهیبی دارد. اما وقتی از نزدیک به آن نگاه کنید، متوجه می‌شوید که این طبل، توخالی و پوچ است و آن صدای بلند فقط یک ظاهر فریبنده است.

این مثل معمولاً برای کسانی به کار می‌رود که:
* زیاد صحبت می‌کنند و ادعاهای بزرگی دارند.
* سعی می‌کنند با حرف‌های بزرگ، کمبودهای درونی خود را بپوشانند.
* در عمل، وقتی فرصت نشان دادن توانایی‌هایشان پیش می‌آید، نمی‌توانند از عهده آن برآیند.

در نتیجه، “طبل تو خالی” بودن، کنایه از پوچی و نداشتن محتوای ارزشمند است و به ما یادآوری می‌کند که به جای توجه به ادعاهای پُرسروصدا، به اعمال و توانمندی‌های واقعی افراد نگاه کنیم.

در این نوشته، می‌خواهیم معنی، پیشینه و مفهوم این ضرب‌المثل کهن ایرانی را بررسی کنیم. در ادامه با ما همراه باشید.

طبل تو خالی کنایه از چیست؟

به کسی می‌گویند که مثل طبل، پر سر و صدا و پرادعاست، اما درونش خالی و بی‌محتواست و حرف‌هایش فقط ادعاهای بی‌پشتوانه است.

یعنی ظاهر فرد ممکن است خوب به نظر برسد، اما در باطن چیز ارزشمندی ندارد. معمولاً کسانی که دارای فضایل و ارزش‌های درونی نیستند، اما دوست دارند در جامعه به عنوان آدم‌های مهم و کامل شناخته شوند، فقط حرف‌های زیبا می‌زنند، بدون اینکه برای بهتر کردن درون خود تلاش کنند. به این افراد می‌گویند: طبل توخالی.

آنها فقط حرف می‌زنند و ادعاهای بزرگ دارند. افرادی که بینش کافی نداشته باشند، فریب ظاهر آن‌ها را می‌خورند و حتی آرزو می‌کنند که مانند آن‌ها باشند! اما وقتی کمی به آن‌ها نزدیک‌تر می‌شوند و بیشتر با آن‌ها ارتباط می‌گیرند، تازه متوجه می‌شوند که این افراد چیزی در درون خود ندارند جز حرف‌های بی‌اساس!

سعدی سخن بسیار زیبایی دارد. می‌گوید:
دانا چو طبله عطار است؛ خاموش و هنرنمای و نادان چو طبل غازی، بلند آواز و میان تهی.
یعنی: انسان دانا مثل صندوقی است که مشک را درون آن می‌نهند. سر و صدایی ندارد اما هنرش (که بوی خوش اوست) دیده می‌شود. اما نادان مثل طبل جنگی است که درون آن خالی است اما سر و صدای بسیاری دارد.

پیشنهادی: معنی ضرب‌المثل رادیو شکسته
اختصاصی-آدینوشاپ