معنی ضرب المثل ” علم بیاموز و عمل پیشه کن “

در زندگی، دانش و عمل دو بال پرواز برای رسیدن به موفقیت هستند. این ضرب‌المثل به ما یادآوری می‌کند که تنها آموختن علم و دانش کافی نیست؛ بلکه باید آن را در زندگی به کار بگیریم و از آن استفاده عملی کنیم.

یادگیری و مطالعه، مانند جمع‌آوری ابزار و وسایل لازم برای یک سفر است. اما اگر این ابزار را به کار نگیریم و فقط آن‌ها را در گوشه‌ای انبار کنیم، هیچ سودی برای ما نخواهند داشت. علم واقعی زمانی ارزشمند می‌شود که آن را در عمل به کار ببندیم و از آن برای بهبود زندگی خود و دیگران استفاده کنیم.

به عبارت دیگر، علم بدون عمل مانند درختی است که میوه نمی‌دهد. عمل بدون علم نیز مانند کورمالی در تاریکی است. بنابراین، بهترین راه این است که همواره در حال یادگیری باشیم و همزمان، دانسته‌های خود را در زندگی روزمره اجرا کنیم. اینگونه است که هم خودمان رشد می‌کنیم و هم می‌توانیم تاثیر مثبتی بر جهان اطرافمان داشته باشیم.

در این بخش، به توضیح و مفهوم این ضرب‌المثل ایرانی می‌پردازیم. در ادامه با ما همراه باشید.

علم بیاموز و عمل پیشه کن کنایه از چیست؟

1- این سخن به ما می‌گوید که یادگیری علم و دانش، اگر با عمل همراه نباشد، بی‌فایده است. یک فرد دانا که به دانش خود عمل نمی‌کند، چه تفاوتی با زنبوری دارد که عسل ندارد؟
2- وقتی شخصی درس می‌خواند یا چیز جدیدی یاد می‌گیرد، این ضرب‌المثل را برایش می‌گویند تا فقط به حفظ کردن کلمات بسنده نکند. زیرا آنچه اهمیت دارد، به کار بستن دانسته‌ها در زندگی است.
3- به این معنا که هر چقدر دانش تو بیشتر می‌شود، باید آن را با عمل کردن همراه کنی. در غیر این صورت، این دانش در وجود تو ریشه نمی‌دواند و به زودی از یاد می‌رود. (البته افرادی هم هستند که کلمات را فراموش نمی‌کنند، اما به آن عمل هم نمی‌کنند!)

شعر کوتاه درباره علم بدون عمل

هر چه بیشتر دانش بخوانی، ولی آن را به کار نبندی، در حقیقت نادان هستی.
او نه یک پژوهشگر است و نه یک دانشمند، بلکه همچون حیوانی است که بارش کتاب‌هایی چند است.
آن فرد پوچ فکر را چه فرقی می‌کند که بارش هیزم باشد یا کتاب؛
چون از دانشش بهره‌ای نمی‌برد.

اختصاصی-آدینوشاپ
بیشتر بخوانید: ضرب المثل‌های شیرین فارسی