در زندگی، همانند گنجی از دانایی و حکمت باش. این بیت از بوستان سعدی، پندی گرانقدر را در بر دارد:
**چنان باش که هر کس با تو آشنا شود**
**به حکمت و دانش، گنجی بیابد**
سعدی در این ابیات، بر ارزش دانش و خرد تاکید میکند و ما را تشویق میکند که چنان پرورش یابیم که وجودمان برای دیگران، گنجینهای از معرفت و حکمت باشد. او میگوید انسان باید آنقدر اهل دانش و ادب باشد که همنشینی با او، همانند یافتن گنجی ارزشمند باشد. این گنج، مال و ثروت دنیوی نیست، بلکه گنجِ دانایی، اخلاق نیکو و حکمت زندگی است.
در حقیقت، این شعر به ما میآموزد که بهترین ثروتها، ثروتی است که در وجود خود انسان است و با کسی نمیتوان آن را دزدید. بنابراین باید کوشید تا انسانی دانشمند، خردمند و بااخلاق شد تا دیگران از همنشینی با ما بهرهمند گردند.

در این درس با عنوان “چنان باش”، به بررسی معنای واژهها و مفهوم شعر میپردازیم. هدف این است که با زبانی ساده و روان، معانی و مقصود اصلی شعر را درک کنیم.
در بخش معنی کلمات، هر واژهای که در شعر به کار رفته است، به طور جداگانه و با بیانی روشن توضیح داده میشود تا فهم آن برای همه آسان باشد.
در بخش معنی شعر، مفهوم کلی و پیامی که شاعر قصد داشته به مخاطب خود برساند، با جملاتی ساده و قابل درک بیان میگردد. این کار به ما کمک میکند تا بهتر با دنیای ذهنی شاعر و احساسات او آشنا شویم.
در پایان، با کنار هم گذاشتن این بخشها، درک کاملتری از زیبایی و عمق شعر به دست خواهیم آورد.
شعرخوانی صفحه ۷۴ فارسی یازدهم
خواجه عبدالکریم که خدمتکار ویژه شیخ ابوسعید – قدس الله روحَهُ العزیز – بود، تعریف کرد: «یک روز درویشی مرا نشانده بود تا چند داستان از شیخ ابوسعید برایش بنویسم.»
ناگهان کسی آمد و گفت: «شیخ تو را صدا میزند.» من هم نزد شیخ رفتم. وقتی به پیش او رسیدم، از من پرسید: «مشغول چه کاری بودی؟» گفتم: «درویشی از من خواسته بود چند حکایت از شما برایش بنویسم.»
شیخ فرمود: «ای عبدالکریم، تو حکایتنویس نباش؛ طوری زندگی کن که از تو حکایت کنند.»








